Hoe maak je jonge mensen enthousiast voor de dode schrijver Theo Thijssen?

In dit artikel:

Het Theo Thijssen Museum in de Amsterdamse Jordaan worstelt al jaren met hetzelfde probleem: hoe trek je nieuwe, vooral jonge bezoekers aan voor een schrijver van ruim een eeuw geleden? In het kleine, door vrijwilligers draaiende museum in Thijssens geboortehuis staat alles in het teken van de auteur van *Kees de jongen* — schoolmeester, politicus en pleitbezorger van goed onderwijs — maar het publiek blijft beperkt.

De aanleiding voor de kwestie is actueel: het museum wordt verbouwd om “aantrekkelijker en relevanter” te worden, met meer interactieve elementen en een modernere presentatie. Tegelijk klinkt twijfel of zo’n opfrisbeurt genoeg is. De columnist vraagt zich af of kinderen van nu zich nog kunnen herkennen in Kees, de armoedige Jordaanse jongen die droomt van een groter leven, of dat de aantrekkingskracht van het boek vooral bij oudere, nostalgische lezers ligt.

Het stuk laat zien dat Thijssen nog altijd verrassend levend is in Amsterdam. Er is een beeld van hem op de Lindengracht, een muurschildering van Kees in de zwembadpas en een biografie waar jaren aan is gewerkt. Toch blijft de kernvraag overeind: hoe bereik je kinderen die opgroeien in een heel andere wereld, terwijl de thema’s van Thijssen — armoede, verlangen, school, verlies en de waarde van aandacht voor elk kind — nog steeds actueel zijn?

Achter het museum schuilt bovendien een geschiedenis van bijna-verdwijnen. Het geboortehuis dreigde ooit te worden gesloopt, maar bleef behouden na actie van familie en betrokkenen. Sindsdien houdt een kleine groep vrijwilligers het museum in leven, gedreven door liefde voor Thijssen en de overtuiging dat zijn werk, juist door zijn menselijkheid en onderwijsvisie, nog altijd iets te zeggen heeft.