Hoe maak je een film over een stem? In 'The Voice of Hind Rajab' lopen fictie en documentaire door elkaar

In dit artikel:

Kaouther Ben Hania reconstrueert in haar nieuwe film de laatste uren van het zesjarige Palestijnse meisje Hind Rajab door nagespeelde scènes te combineren met authentieke geluidsopnamen. Ze kiest er bewust voor Hind niet letterlijk in beeld te brengen; die afzijdigheid bedoelt ze als respectvolle afstand en voorkomt exploiterende verbeelding van het slachtofferschap. Toch werkt die keuze ook problematisch: de afwezige visuele stem creëert een kloof waardoor het publiek minder direct emotioneel wordt betrokken en sommige scènes eerder afstandelijk of geconstrueerd aanvoelen. De echte opnames geven de film urgentie en echtheid, maar het spanningsveld tussen authenticiteit en representatie blijft voelbaar — de film dwingt kijkers na te denken over hoe je leed toont zonder het te verdrinken in dramatisering. Daarmee plaatst Ben Hania zich in de bredere discussie over de ethiek van het portretteren van slachtoffers in conflictgebieden.