Hoe kijkt de gewone Groenlander naar de dreigingen van Trump?

In dit artikel:

Groenlanders maken zich grote zorgen over de toekomst nu buitenlandse belangstelling voor het Noordpoolgebied toeneemt. Het merendeel van de bevolking is inheems Inuit; hun geschiedenis reikt volgens bewoners tot circa 1150, lang vóór de Deense koloniale periode die in 1721 begon. Lokale leiders, kerkgemeenschappen en burgers verenigen zich om cultuur, taal en zelfbeschikking te beschermen tegen wat zij zien als nadelige buitenlandse invloed — vooral uit de Verenigde Staten.

In Nuuk zegt Ruchama Münch van het Groenlandse Leger des Heils dat onzekerheid over Amerikaanse plannen mensen op scherp zet; sommige gezinnen overwegen te vertrekken uit vrees dat welzijnsvoorzieningen onder buitenlands bestuur wegvallen. Bisschop Paneeraq Siegstad Munk waarschuwt publiekelijk — “Wij zijn maar een klein volk, maar we zijn niet onzichtbaar” — en de Lutherse kerk stuurde een brief naar het Amerikaanse Congres en de Senaat om zich te verzetten tegen Amerikaanse inmenging. Ook pastoor Tomaž Majcen uit Nuuk beklemtoont dat Groenland geen grondgebied zonder mensen is, maar een gemeenschap met tradities en geloof.

Tegelijkertijd zien sommigen kansen: ondernemer Malik Rasmussen vreest verslechtering van levensstijl bij Amerikaanse inlijving, maar erkent dat meer wereldwijde aandacht toerisme kan stimuleren. Ittu Lilliendahl merkt dat de situatie Groenland sterker heeft gepositioneerd in onderhandelingen met Denemarken over meer zelfbestuur.

Kort samengevat: er is brede bezorgdheid over buitenlandse invloed en mogelijke gevolgen voor welzijn, cultuur en autonomie, maar ook het besef dat de aandacht politieke en economische kansen kan opleveren.