Hoe kan het dat 1 op de 10 Mamdani-kiezers op Trump stemde?
In dit artikel:
Meer dan 60.000 New Yorkers die in 2024 op Donald Trump stemden, brachten bij de burgemeesterverkiezingen in New York hun stem uit op de progressieve socialist Zohran Mamdani — ongeveer één op de tien van Trumps stadsbrede achterban. CBS News’ analyse toont regionale verschillen: in Queens stemde 15% van de Trump-kiezers voor Mamdani, in The Bronx 12% en in Manhattan en Brooklyn circa 8%.
In november — na Mamdani’s overwinning — ontvingen hij en Trump elkaar gemoedelijk in het Witte Huis, ondanks maandenlange onderlinge aanvallen in de campagne: Trump had Mamdani eerder bestempeld als radicaal en zelfs met het stopzetten van federale steun en deportatie gedreigd; Mamdani noemde Trump een gevaarlijke autoritair. Tijdens hun ontmoeting accentueerden beide politici praktische gemeenschappelijke doelen zoals het betaalbaarder maken van het levensonderhoud en het verbeteren van de stad.
De kiezerswisseling lijkt op het eerste gezicht paradoxaal omdat de twee mannen ideologisch ver uit elkaar staan. Mamdani verdedigt progressieve maatregelen zoals gratis openbaar vervoer, bescherming van migranten en hogere belastingen voor de rijksten; Trump pleit voor harde immigratiehandhaving en voerde zoals in zijn beleid een forse belastingvoordeel in voor de topinkomens. Experts verklaren de overlap vooral uit gevoelens en frustratie: volgens Ken Kollman (University of Michigan) stemmen mensen niet puur rationeel maar vaak uit angst, woede of teleurstelling. Björn Soenens (ex-VS-correspondent VRT NWS) wijst op concrete economische en veiligheidszorgen — inflatie, werkloosheid, uitblijvende politiehervormingen en betaalbaarheidsproblemen — die kiezers ertoe brachten in 2024 voor Trump te kiezen, maar bij lokale stembusgangen opnieuw voor een Democratische of progressieve kandidaat te stemmen (buyer's remorse).
Soenens plaatst dit in een breder historisch patroon: verkiezingen belonen vaak degene die verandering belooft; voorbeelden zijn de verkiezing van Obama na de financiële crisis en Biden na de chaos onder Trump. Voor de komende midterms van 2026 betekent dit dat Republikeinen voor uitdagingen staan als sommige van hun 2024-stemmers terugschuiven naar Democraten. Tegelijk verwacht Kollman niet dat de Democratische partij Mamdani als nationaal uithangbord zal gebruiken; ze zal zich eerder presenteren als een coalitiepartij met diverse stemmen die Trump ter verantwoording wil roepen.
Kortom: pragmatische, emotionele en lokale overwegingen — niet alleen ideologie — verklaren waarom een substantieel aantal New Yorkers zowel voor Trump als voor Mamdani stemde.