Hoe een bromance met Donald Trump de positie van Fifa-baas Gianni Infantino aan het wankelen bracht

In dit artikel:

Fifa-voorzitter Gianni Infantino is na het WK van 2026 ernstig verzwakt. Zijn nauwe samenwerking met de Amerikaanse president Donald Trump, zijn gebrekkige transparantie en een omstreden aandelenplan hebben geleid tot een openlijke machtsstrijd binnen het internationale voetbal.

Infantino werd tien jaar geleden gekozen met beloften over goed bestuur, transparantie en mensenrechten. Volgens critici schoof hij daarna steeds verder op richting machtspolitiek en commerciële belangen. Hij zocht toenadering tot leiders als Vladimir Poetin, de emir van Qatar, de Saudische kroonprins Mohammed bin Salman en Trump. Tijdens het WK in de Verenigde Staten, Canada en Mexico leidde dat tot veel controverse, onder meer rond de vermeende invloed van Trump op het schrappen van een rode kaart voor de Amerikaanse spits Folarin Balogun. Ook de Fifa-vredesprijs, de hoge ticketprijzen, acties van immigratiedienst ICE in speelsteden en verschillende incidenten rond arbitrage en spelers maakten het toernooi volgens tegenstanders tot een publicitair fiasco.

Politicoloog Cas Mudde stelt dat Infantino door zijn zichtbare ‘bromance’ met Trump het vertrouwen verloor van mensen die zich tegen de Amerikaanse president keren. Volgens Mudde werd de Fifa-baas daardoor steeds afhankelijker van Trump en andere autoritaire machthebbers, terwijl hij zich tegelijk van de Europese voetbalbond UEFA vervreemdde.

De directe aanleiding voor de crisis was het plan Fifa Forward Enterprise (FFE). Via private investeerders zou 4,2 miljard dollar in aandelen van het WK worden opgehaald. Joshua Kushner, de broer van Trumps schoonzoon Jared Kushner, zou een belangrijke rol krijgen bij de selectie van investeerders. In ruil zouden de 211 nationale voetbalbonden vanaf 2027 extra geld ontvangen, mogelijk 35 miljoen dollar per bond. Vooral kleine landen zouden daar financieel van profiteren.

Infantino wilde de bonden vóór 19 september laten beslissen en dreigde landen die niet meededen geld te onthouden. Concacaf noemde dat geen consultatie maar dwang. Ook binnen de Fifa was woede, omdat Infantino het plan niet met het bestuur had besproken. De UEFA, onder leiding van Aleksander Ceferin, nam het verzet op zich. Tijdens een digitale vergadering op 30 juli spraken bestuurders uit onder meer Engeland, Duitsland, Nederland en Noorwegen zich fel uit tegen het plan. De 55 Europese bonden besloten unaniem niet aan Fifa-toernooien deel te nemen zolang het aandelenplan niet van tafel was. Later sloten ook Concacaf en de Aziatische voetbalbond zich bij het verzet aan.

De druk nam verder toe toen uitlekte dat Infantino in de nieuwe onderneming ongeveer 30 miljoen euro zou kunnen verdienen, tien keer zijn officiële Fifa-salaris. Zijn financieel adviseur Carlos Cordeiro stapte op en verklaarde dat Fifa het geld niet nodig heeft, omdat de organisatie circa vijf miljard dollar aan reserves bezit. Ook operationeel directeur Kevin Lamour beschuldigde Infantino ervan de organisatie als een eenmansbedrijf te leiden. Trump en Kushner namen vervolgens afstand van het plan en ontkenden betrokkenheid.

In de nacht van zaterdag op zondag trok Infantino het plan in. Hij erkende dat de weerstand onverwacht groot was en dat hij de situatie verkeerd had ingeschat. Voor Ceferin en de KNVB was dat echter onvoldoende: zij stelden Infantino persoonlijk verantwoordelijk voor de chaos en eisten zijn vertrek. De UEFA en Concacaf overwegen juridische stappen en eisen dat Infantino en Kushner alle relevante documenten en communicatie bewaren en overhandigen. Ook een Amerikaanse Senaatscommissie onderzoekt mogelijke beïnvloeding van Trump en misleiding van consumenten rond de WK-verkoop.

Infantino krijgt nog steun van landen als Qatar, Irak en Marokko, maar zijn positie blijft wankel. Bij de Fifa-verkiezingen van 18 maart 2027 in Rabat kan hij worden uitgedaagd door Victor Montagliani, de Canadese voorzitter van Concacaf. Volgens Mudde heeft het Amerikaanse WK, waarin voetbal en de wereldpolitiek sterk met elkaar verknoopt raakten, de machtsbasis van Infantino blijvend aangetast.