Hoe de vakantie van Pieter en Nelly leidde tot kunstdiplomatie in het Drents Museum in Assen
In dit artikel:
Het Drents Museum in Assen toont voor het eerst in jaren een ruime selectie schilderijen van de Indiaas-Hongaarse kunstenares Amrita Sher-Gil (1913–1941). De tentoonstelling Amrita Sher‑Gil. Europa is van Picasso, India is van mij is tot en met 20 september te zien en biedt zeldzaam werk dat India normaal gesproken nauwelijks verlaat — de laatste buitenlandse presentatie was zo’n twintig jaar geleden in Engeland.
De komst van de doeken verliep hobbelig: aanvankelijk weigerde India uit veiligheidsoverwegingen en vanwege verzekeringsproblemen de werken te laten vervoeren, toen de oorlog in het Midden-Oosten het risico verhoogde. Een week voor de opening veranderde dat besluit onverwacht, waarna het museum en betrokken partijen in hoog tempo het transport en de presentatie geregeld kregen. Directeur Robert van Langh bedankte meerdere betrokkenen voor het mogelijk maken van wat hij omschreef als een bijna onmogelijke operatie, waaronder de Indiase ambassadeur Kumar Tuhin, de Nederlandse ambassadeur in India Marisa Gerards, conservator Annemiek Rens, tentoonstellingsontwerper Lies Willers en oud‑directeur Harry Tupan.
Artistiek is Sher‑Gil interessant omdat ze Europese schildertechnieken combineerde met een modern, zelfbewust beeld van India in de late koloniale periode. Haar werk illustreert de culturele spanningen van die tijd: het zoeken naar een balans tussen eigen tradities en internationale invloeden, terwijl de roep om onafhankelijkheid groeide.
De expositie heeft ook een diplomatieke component. De opening valt samen met het bezoek van de Indiase premier Narendra Modi aan Nederland; volgens ambassadeur Tuhin en ambassadeur Gerards functioneert de tentoonstelling als culturele diplomatie die het overleg tussen beide landen ondersteunt. Nederland en India bereiden een strategisch partnerschap voor dat verder reikt dan handel en investeringen en ook cultuur, veiligheid, innovatie en mensen‑naar‑mensencontacten wil versterken. Als concrete uitkomst wordt gesproken over museale samenwerking en het zichtbaarder maken van Nederlandse podiumkunsten, design en social design in India; er lopen daarnaast besprekingen over het tonen van Drentse museumstukken in New Delhi.
Een opvallend privaat element in het verhaal zijn Pieter en Nelly Spanjersberg uit Scherpenzeel. Pieter raakte gecharmeerd van Sher‑Gils werk tijdens de Documenta; een vervolgbezoek aan het museum in New Delhi leidde ertoe dat het echtpaar contact zocht met het Drents Museum en conservator Tupan. Hun initiatief droeg uiteindelijk bij aan het feit dat Sher‑Gils werk nu in Assen te zien is — een resultaat dat zij met trots als deels hun “feestje” bestempelen.
Het Drents Museum voegt met deze tentoonstelling opnieuw internationaal gewicht toe aan zijn programmering, naast eerdere shows zoals het Terracottaleger en Frida Kahlo.