Hoe de overheid postcovid­patiënten 'in de steek laat' en daarmee zorgcowboys in de kaart speelt

In dit artikel:

Het kabinet wil stoppen met de financiering van postcovidonderzoek en -zorg, terwijl naar schatting 400.000 Nederlanders nog klachten hebben en circa 100.000 van hen ernstig zijn beperkt. Dat treft mensen als Tom Molmans (36), die al vijf jaar na zijn coronabesmetting met zware uitputting en PEM leeft en daardoor zijn werk, huis en relatie kwijtraakte. Zijn verhaal staat symbool voor een bredere groep patiënten voor wie gewone inspanning al een terugval kan veroorzaken.

Volgens artsen en onderzoekers is postcovid nog altijd slecht te verklaren en moeilijk vast te stellen, omdat er geen betrouwbare test of bewezen behandeling bestaat. De overheid investeerde de afgelopen jaren ongeveer 116 miljoen euro, onder meer in zes universitaire expertisecentra, ZonMw-onderzoek en C-support. Maar VWS trekt de steun nu terug: C-support stopt per 1 januari 2027, de onderzoeksgelden raken op en ook de expertisecentra dreigen na 2026 te verdwijnen.

Dat leidt tot grote onrust, omdat huisartsen en ziekenhuizen de zorg nog niet goed kunnen overnemen. De Gezondheidsraad had juist geadviseerd om langer te investeren, ook met het oog op toekomstige pandemieën. Volgens betrokken artsen is de huidige aanpak vooral symptoombestrijding en dreigt zonder verdere steun een versnipperd landschap waarin patiënten steeds vaker uitwijken naar dure, onbewezen behandelingen. In dat gat springen commerciële aanbieders met bijvoorbeeld lidocaïne, zuurstoftherapie of andere trajecten, vaak betaald uit eigen zak.

De Tweede Kamer nam wel een motie aan om de expertisecentra te behouden, maar het lot daarvan is nog onduidelijk. Voor patiënten betekent dat vooral meer onzekerheid, terwijl onderzoek, behandeling en passende begeleiding juist nu nog volop nodig zijn.