Hoe de overheid 50 biljoen aan belastinggeld stal en Jeffrey Epstein gebruikte om het wit te wassen

In dit artikel:

Voormalig ambtenaar en financieel analist Catherine Austin Fitts stelt dat de Verenigde Staten al decennia lang te maken hebben met een enorme financiële verdwijntruc binnen de federale overheid. Volgens haar en de door haar aangehaalde onderzoeken lukte het begin jaren negentig meerdere overheidsdiensten niet om verplichte, gecontroleerde jaarrekeningen op te stellen, omdat er gigantische sommen geld waren waar geen documentatie van bestond. Een deel van die onverklaarde bedragen zou zijn weggesluisd via staatsobligaties, pensioenfondsen en andere financiële constructies, waardoor de rekening uiteindelijk bij de belastingbetaler belandde.

De discussie kreeg extra gewicht toen econoom Mark Skidmore van Michigan State University publiek beschikbare rapporten van het Pentagon en andere diensten doorploegde. In 2017 kwam hij uit op 21 biljoen dollar aan niet-gedocumenteerde correcties. Fitts plaatst dat in een groter verhaal van 50 biljoen dollar aan verdwenen of verlegd geld, als je daar ook de crisissteun van 2008 bij optelt. Zij noemt dat geen toevallige verspilling, maar een georganiseerde roof van staatsmiddelen.

In haar uitleg speelt Jeffrey Epstein een opvallende rol. Fitts suggereert dat hij vanaf de jaren negentig werd ingezet als schakel in een internationaal geldsysteem, waarbij zijn netwerk en chantagepraktijken vooral dienden als middel van controle. Ze wijst daarbij op contacten met de Clinton-omgeving, op mogelijke geldstromen via de Federal Reserve en de Bank for International Settlements in Bazel, en op omwegen via onder meer Enron en de Clinton Foundation.

De kern van haar betoog is dat financiële macht, politieke bescherming en gebrek aan toezicht samen een systeem hebben gecreëerd waarin publiek geld kon verdwijnen zonder dat de gevolgen direct zichtbaar waren. Ze trekt die lijn zelfs door naar recente crises, waaronder covid en de zogenoemde Great Reset, die volgens haar passen in dezelfde bredere machtsstrategie.