Hoe de infiltratie van FVD mislukte (en dit is de parallel met Pim Fortuyn en Pieter Omtzigt)

In dit artikel:

Politiek analist Evert Barreveld zegt in een gesprek met onafhankelijk journalist Jonathan Krispijn dat tijdens de opkomst van Pim Fortuyn politici en media nauw samenwerkten om de buitenstaander te bestrijden. Als voorbeelden noemt hij concrete banden tussen redacties en partijen: Wouter de Winther (De Telegraaf) werkte als woordvoerder van PvdA-bekende Sharon Dijksma; Michiel Breedveld (NOS) heeft familie die politiek adviseur was; Kamran Ullah (hoofdredacteur De Telegraaf) stond in 2010 op de VVD-kandidatenlijst; Kees Berghuis (WNL) was VVD-spindoctor; en journalisten als Elodie Verweij (AD) en Marieke Smits (RTL) zaten eerder bij de VVD-Kamerfractie.

Barreveld pleit ervoor deze beroepsgroep liever “politieke voorlichters” te noemen dan journalisten, omdat zij volgens hem vaak dienstbaar zijn aan gevestigde macht. “Concluderend blijkt eigenlijk dat de zittende macht uit alle macht met alle middelen – waaronder ook journalisten die ingezet worden – probeert om correctie van hun beleid en overtuiging tegen te houden,” zegt hij.

Hij vergelijkt de behandeling van Fortuyn met de recente omgang met Forum voor Democratie en Thierry Baudet: waar Fortuyn volgens hem open tegenstand kreeg, zou de aanpak bij FVD meer op infiltratie en het ondermijnen van de partij gericht zijn — met namen als oprichter Henk Otten en waakzaamheid rond Joost Eerdmans als voorbeelden. Barreveld ziet hetzelfde patroon terug bij de campagne tegen Pieter Omtzigt, waarbij media volgens hem duidelijk in het kielzog van de VVD werkten en De Telegraaf zelfs fungeerde als propagandakanaal.

Kort gezegd waarschuwt het interview voor een verstrengeling van politieke belangen en berichtgeving, en voor tactieken die nieuwe of kritische politici uit het publieke domein willen verdrijven in plaats van ze democratisch te confronteren.