Hoe Blue Monday voor mij een gewone maandag werd

In dit artikel:

Op 19 januari, de zogenoemde Blue Monday, pleit de auteur ervoor om sceptisch te zijn over het idee dat die dag per definitie somberder maakt — vaak is het vooral een marketingfenomeen. Zij vertelt openlijk dat ze 17 jaar in een zware depressie heeft gezeten door een verminderde werking van dopamine en sindsdien antidepressiva gebruikt. Hoewel medicatie door sommigen wordt afgedaan als een “gemaksoplossing”, stelt ze dat die middelen haar nodig waren om uit de diepe put te komen en zich verder te ontwikkelen.

Ze benadrukt dat de behandeling haar niet van alle problemen verlost heeft, maar wel haar waardering voor kleine dingen heeft vergroot en de kans op terugval bij tegenslag heeft verminderd. In de huidige sombere periode voor veel mensen ziet ze extra risico op neerslachtigheid, maar benadrukt dat dagelijks kiezen voor positieve handelingen — hoe klein ook — helpt om mentaal gezond te blijven. Voor haar betekent dat geen verre zonvakanties (ze leeft van een Wajong-uitkering, de Nederlandse uitkering voor jonggehandicapten) maar eenvoudige genoegens zoals zwemmen en genieten van een broodje gezond met warme chocolademelk.

In plaats van jaarwisselvoornemens maakt ze iedere dag opnieuw bewuste keuzes over hoe ze zich opstelt tegenover anderen en zichzelf, waardoor Blue Monday voor haar geruisloos voorbij kan gaan.