Hobbykippen eten vaak verkeerd voer, zegt Conny (59). 'Er zit troep in en ze worden er dik van'
In dit artikel:
Conny Veenendaal (59) uit Ter Apelkanaal, fokster van 55 Sussex-kippen en beheerder van KippenCare (opvang voor verzwakte hobbydieren), verloor de afgelopen jaren zestien dieren. Na secties ontdekte ze dat stukjes hout, schilfers van zaden en te grove maïsbrokken in de slokdarm en darmen waren blijven steken, wat leidde tot ontstekingen en uiteindelijk de dood van de kippen. Ze onderzocht zakken voer van merken als Garvo, Havens, Konakorn en Kasper Faunafood en trof daarin onder meer stokjes van zwarte zonnebloempitten, kafnaalden en te harde, te grote korrels aan.
Toen fabrikanten niet of nauwelijks reageerden, meldde Veenendaal de problemen bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Die constateerde in een eerder intern onderzoek een overtreding — naar haar zeggen ruim twee jaar geleden — en vergoedde een zak voer; volgens de NVWA was mogelijk sprake van versleping in de productielijn. De toezichthouder zegt verder geen aanwijzingen te hebben voor structurele misstanden in hobbykippengarens en wijst erop dat diervoeders aan eisen voor veiligheid en geschiktheid moeten voldoen. De brancheorganisatie Nevedi reageert verbaasd en benadrukt dat productiesystemen zoals GMP+ en SecureFeed controles waarborgen en dat er veel typen voer zijn, afgestemd op verschillende behoeften.
Veenendaal plaatste haar bevindingen op Facebook, waarna andere kippenhouders soortgelijke klachten deelden: bloed in mest, luchtwegontstekingen en dode dieren. Hobbyhouders uit Ter Apel, Drachten en Raamsdonkveer melden dat sommige merken veel vuil en ongeschikte, te grote brokken bevatten—bij een wisseling van merk liep dat volgens hen sterk uiteen. Eén houder omschreef de korrels als bijna te groot voor kippen, vergelijkbaar met paardenvoer.
Naast verontreiniging concludeerde Veenendaal dat veel commercieel legkorrelvoer te energierijk is voor hobbydieren; het is een afgeleide van rassenvoer uit de bio-industrie dat inzet op maximale eiproductie en snelle groei. Dat leidt bij tamme hennen soms tot overgewicht en vetophoping; in één geval haalde ze 1.600 gram vet uit een elf maanden oude kip. Daarom pleit ze voor vezelrijker, minder energierijk voer voor hobbydieren.
Met hulp van voedingsdeskundigen ontwikkelde ze een alternatief: SC Relax Fit, een vezelrijkere korrel die geleidelijk getest werd bij 375 kippen. Volgens Veenendaal en deelnemende houders resulteert dit voer in slankere, actievere dieren met betere mest en minder dierenartskosten, hoewel het iets duurder kan zijn. Enkele kippenbezitters die zijn overgestapt melden duidelijke verbetering en letten inmiddels zelf meer op grote graandeeltjes en zoet voer; ze voeren liever komkommer of courgette.
Kortom: Veenendaal trekt aan de bel over zowel fysieke verontreiniging in zakken kippenvoer als over ongeschikte, te energierijke samenstellingen voor hobbydieren. Haar boodschap aan houderijen en producenten is tweeledig: scherper reinigen van ingrediënten en meer aandacht voor vezelrijke, minder calorierijke samenstellingen voor knuffelkippen. De NVWA ziet voorlopig geen structureel probleem, de branche benadrukt bestaande kwaliteitssystemen, maar meerdere hobbyhouders roepen op tot betere controle en aangepast voer.