Hinniken van paarden blijkt complex geluid: zingen en fluiten tegelijk

In dit artikel:

Onderzoekers van onder andere de universiteiten van Kopenhagen en Wenen hebben uitgezocht hoe paarden hun karakteristieke hinniken produceren: door twee tonen tegelijk te maken — een lage grondtoon rond 200 Hz en een hoge fluittoon boven 1.000 Hz. Het werk, gepubliceerd in het tijdschrift Current Biology, laat zien dat stembanden en de bovenliggende kraakbeenstructuur samen verantwoordelijk zijn voor die dubbele klank.

In laboratoriumopstellingen bliezen de wetenschappers lucht door strottenhoofden van overleden paarden, maakten CT-scans en analyseerden filmmateriaal van levende dieren. Ze vonden dat de stembanden de lage zangtoon voortbrengen, terwijl samentrekking van kraakbeen boven de stembanden een kleine opening vormt die een hoog fluitgeluid genereert — vergelijkbaar met het mechanisme waarmee mensen fluiten.

Dat een groot dier tegelijkertijd twee frequenties in één adem kan produceren is uitzonderlijk onder zoogdieren; zebra’s en ezels blijken dit niet te kunnen, wel sommige vogels en amfibieën. Functioneel helpt het hinniken paarden om sociaal contact te houden over afstand (bijvoorbeeld bij stress of bij het groeten van soortgenoten) en vermoedelijk om complexere boodschappen uit te wisselen. Elk paard heeft bovendien een eigen herkenbaar hinnik.