Hildur Guðnadóttir, associate artist van Holland Festival, ziet muziek als tegenwicht voor de wereld die zich veel te luid opdringt
In dit artikel:
De IJslandse celliste, zangeres en componiste Hildur Guðnadóttir is benoemd tot associate artist van het Holland Festival 2026. Ze staat internationaal bekend om haar filmmuziek voor onder meer Joker, Chernobyl en Tár (met onderscheidingen als een Oscar, Golden Globe, Bafta, Emmy en Grammy) en brengt op het festival haar brede praktijk samen: van experimentele pop en metal-achtige elektronica tot kamermuziek en orkestcomposities.
Centraal in haar artistieke visie staat luisteren. Guðnadóttir ziet luistervaardigheid als een tegenwicht voor een wereld die zij ervaart als luid, agressief en gefragmenteerd door de aandachtseconomie en sociale media. Daarom bevat het festivalprogramma workshops en projecten rond deep listening en probeert zij publiek en musici te stimuleren tot aandachtiger gezamenlijk luisteren. Ze koppelt die thematiek aan persoonlijke symbolen: twee kattenoortjes-tatoeages achter haar oor herinneren haar eraan tijdens gesprekken niet te onderbreken en eerst echt te horen.
Haar binding met Nederland is vroeg: als kind woonde ze korte tijd in Amsterdam, haar ouders studeerden er aan het conservatorium en haar vader dirigeerde in IJsland een kamerensemble dat haar muzikaal vormde. Ze begon op vijf met cello en bracht in 2006 een eerste soloalbum uit waarop ze zelf alle instrumenten bespeelde; sindsdien heeft ze een lange, wisselende carrière opgebouwd waarin ze vaak grenzen tussen genres opzoekt.
Als associate artist wil ze het Holland Festival een veelzijdig gezicht geven: concerten met het IJslands Symfonie Orkest waarin film- en nieuw werk samenkomen, installaties, kamermuziek en onverwachte programmatische keuzes. Een voorbeeld is de opname van een stuk voor solotriangel van Alvin Lucier om te laten zien hoe zelfs het kleinste instrument aanleiding kan geven tot diep luisteren en discussie over wat muziek is. Ook wil ze de hiërarchische opvattingen over muziekgenres doorbreken: filmmuziek, gamemuziek, pop en hedendaagse klassieke muziek verdienen volgens haar gelijke waardering.
Een belangrijk onderdeel van haar betrokkenheid is het aanscherpen van de positie van vrouwen in de muziekwereld. Hoewel haar prijzen erkenning brachten, wijst ze op het gebrek aan vrouwelijke laureaten in haar categorie na haar Oscarwinst en pleit ze voor meer aandacht en nieuwsgierigheid voor het vernieuwende werk van vrouwelijke componisten, zonder te hameren op quota.
De programmering kwam tot stand in nauwe dialoog met het festival; Guðnadóttir noemt de samenwerking energiek en vergelijkbaar met de hechte, niet-competitieve muziekgemeenschap uit haar jeugd in IJsland. Voor het publiek belooft haar curatorschap een mix van eigen uitvoeringen, nieuwe stukken en werken van collega’s die samen het thema verbinding en luisteren verkennen.