Hij was 'een van de vier, vijf beste acteurs ter wereld' - Robert Duvall gaf met zijn bijrollen kleur aan films als 'The Godfather' en 'Apocalypse Now'

In dit artikel:

Robert Duvall, de veelzijdige Amerikaanse acteur die zondag op 95‑jarige leeftijd overleed op zijn paardenranch in The Plains (Virginia), wordt herdacht als een kameleon op het witte doek die zowel kleine, memorabele bijrollen als sterke hoofdrollen speelde. Hij verwierf wereldfaam als de theatrale kolonel Kilgore in Apocalypse Now (1979), bekend om het gebruik van Wagners Walkürenritt in helikopters en zijn intimiderende optreden tijdens de Vietnamoorlog. Even iconisch maar heel anders van toon was zijn ingetogen consigliere Tom Hagen in The Godfather (1972) en The Godfather Part II (1974), rollen waarmee hij zijn bereik tussen extroverte booswicht en beheerste vertrouwenspersoon toonde.

Duvall werd in 1931 in San Diego geboren als zoon van een schout‑bij‑nacht en een amateur‑actrice. Veel verhuizen tijdens zijn jeugd bracht hem in aanraking met uiteenlopende accenten en lichaamstaal, gereedschap dat hij later als acteur inzet­te. Na een korte diensttijd in het leger studeerde hij aan de Neighborhood Playhouse in New York, waar ook collega’s als Dustin Hoffman en Gene Hackman toentertijd zaten. Hij maakte furore op het toneel (een Obie Award in 1965) en brak al vroeg in film door met de rol van Boo in To Kill a Mockingbird (1962).

In een carrière van ruim zes decennia speelde Duvall naar schatting in ongeveer 138 films en televisieseries. Hij bewoog zich moeiteloos tussen genres: van westerns als True Grit (1969) tot de satire Network (1976), de neonoir The Conversation (1974) en de oorlogskomedie M*A*S*H (1970). Hoewel hij vaak kleinere rollen aannam — hij zei daarover dat het reizen, een dagvergoeding en minder druk had — won hij ook grote onderscheidingen als hoofdrolspeler: een Academy Award voor Tender Mercies (1983), waarin hij een gevallen countryzanger vertolkte, en een Golden Globe voor zijn tv‑rol als Stalin (1992). Zijn persoonlijke favoriet was de oude Texas Ranger Augustus McCrae uit de miniserie Lonesome Dove (1989).

Privé hield Duvall zich deels afzijdig van de Hollywood‑scene en stond bekend als een van de weinige Republikeinen in de filmwereld. Hij trouwde viermaal; zijn laatste echtgenote was de Argentijnse actrice Luciana Pedraza, met wie hij ook samenwerkte aan de door hem geregisseerde film Assassination Tango (2003). Kinderloos, sprak hij later nuchter over dat feit. Duvall zelf relativeerde de mythe van volledig in een rol opgaan: hij zei dat hij zich niet transformeerde in personages, maar zichzelf aanpaste om ze te spelen — een arbeidsmoraal die zijn reputatie als een van de meest betrouwbare en veelzijdige acteurs van zijn generatie bevestigde.