Hij moet er komen, maar niemand weet wat de Digitale Euro gaat kosten - Bericht uit Brussel

In dit artikel:

PVV-Europarlementariër Auke Zijlstra fileert in deze bijdrage het EU-plan voor de digitale euro en waarschuwt dat het voorstel verder gaat dan een handig betaalmiddel. Volgens hem is vooral de offline-versie nuttig, omdat die ook zonder internet werkt bij stroomuitval of een grote cyberaanval. De online-variant vindt hij minder overtuigend, omdat die in de praktijk concurreert met bestaande betaaloplossingen zoals iDEAL/Wero, Visa en Mastercard.

Zijlstra beschrijft hoe in het Europees Parlement werd gestreden over de vraag of de digitale euro eerst alleen offline moet komen, of meteen ook online. Zijn voorkeur was een gefaseerde invoering, zodat private betaalbedrijven genoeg ruimte houden. Uiteindelijk kreeg de bredere Commissie-lijn steun en is een volledige digitale euro nog steeds in beeld, met een mogelijke introductie rond 2029.

Een belangrijk twistpunt is de verplichting voor handelaren om digitale euro’s te accepteren. Zijlstra vindt dat vooral voor kleine ondernemers en zelfstandigen kostbaar kan uitpakken, omdat de ECB nog geen duidelijk beeld heeft van de werkelijke kosten. Hij noemt uiteenlopende ramingen over de ontwikkeling en uitrol van het systeem, van honderden miljoenen tot miljarden euro’s, en vreest dat die rekening uiteindelijk bij belastingbetalers terechtkomt.

Nederland wist in de Raad wel een uitzondering af te dwingen voor de overgangsperiode: hier mogen lagere nationale tarieven voor digitaal betalen worden meegenomen, zodat de digitale euro niet duurder wordt dan bestaande betaalmethoden. Toch blijft volgens Zijlstra veel onduidelijk, zeker over privacy, testresultaten en de vraag of het systeem niet uitmondt in meer toezicht op betalingen. De ECB plant vanaf de tweede helft van 2027 een pilot met enkele banken en handelaren.