"Hij liet me wegrotten": man veroordeeld tot 24 jaar cel voor verkrachting in Verenigd Koninkrijk nadat onschuldige man 17 jaar gevangen heeft gezeten
In dit artikel:
In Salford (VK) is Paul Quinn in april 2026 veroordeeld tot een gevangenisstraf van 24 jaar (21 jaar cel plus 3 jaar onder toezicht) voor de gewelddadige verkrachting en wurging van een 33‑jarige vrouw in 2003. Het slachtoffer werd in de vroege ochtendstond weggetrokken van de weg, bedreigd met een vermeend wapen, naar de bosjes gesleept, meerdere keren verkracht en zo zwaar mishandeld dat een gebroken jukbeen en wonden aan gezicht, nek, borst, armen en benen werden vastgesteld. De rechter noemde het overleven van de aanval een klein wonder.
De zaak trok veel aandacht omdat een andere man, winkelcentrum‑bewaker Andrew Malkinson, jarenlang onterecht voor die misdaad in de cel zat. Malkinson werd in 2004 veroordeeld nadat het slachtoffer hem had aangewezen; hij bleef altijd zijn onschuld volhouden. Al in 2007 wees DNA op de kleding van het slachtoffer Malkinson uit, maar dat leidde destijds niet tot heropening van de zaak. Pas na moderne DNA‑analyse in 2023 werd het biologische spoor aan Quinn gekoppeld, waarna Malkinsons veroordeling werd vernietigd. Hij kwam in 2020 vrij na ongeveer 17 jaar gevangenisstraf.
Tijdens het proces naar Quinn kwamen belastende feiten naar voren: eerdere veroordelingen als tiener (onder andere inbraak, brandstichting en de verkrachting van een 12‑jarig meisje), woonplaats nabij het slachtoffer en internetzoekopdrachten waaruit bleek dat hij de zaak volgde. Ondervragingen bevatten ook aanwijzingen dat hij mogelijk meer zedendelicten pleegde; in een verhoor zei hij dat hij zijn vrouw zou hebben bedrogen met meisjes die hij tijdens het uitgaan ontmoette. Quinn ontkende herkenning van het 2003‑slachtoffer en suggereerde kort een mogelijke instemming, wat door het Openbaar Ministerie werd verworpen.
De strafmaat stuit op veel verontwaardiging: Quinn kan na 14 jaar een verzoek doen tot vervroegde vrijlating, het eerste moment waarop hij in aanmerking komt, en zou theoretisch minder tijd in vrijheid hebben doorgebracht dan Malkinson. Malkinson reageerde emotioneel: “Ik kreeg een levenslange gevangenisstraf en heb meer dan 17 jaar in de gevangenis doorgebracht... Alles minder dan dat is geen gerechtigheid.”
Onderzoeken lopen nog naar fouten in het oorspronkelijke politieonderzoek en de latere behandeling. Mogelijke schadevergoeding voor Malkinson is niet automatisch; hij kan een aanvraag doen onder de Britse regeling voor gerechtelijke dwalingen, maar uitbetaling en hoogte van compensatie vergen een aparte, vaak langdurige procedure.