Hierdoor belanden jonge vrouwen vaker thuis dan mannen: 'Ik kon het niet meer bolwerken'

In dit artikel:

In 2025 bijna 50% meer vrouwen onder de veertig in de WIA dan drie jaar eerder; dat was één van de oorzaken van het 3 miljard grote begrotingsgat in de Voorjaarsnota. De WIA treedt in werking na twee jaar ziekteverzuim, en veel jonge vrouwen belanden daar door stressgerelateerde klachten zoals burn-out. Vrouwen komen ruim twee keer zo vaak in de WIA terecht als mannen.

Verzekeringsarts Kevin De Decker noemt de trend “zorgwekkend”. Hij ziet in zijn spreekkamer jonge vrouwen die de druk op het werk proberen te combineren met zorgtaken thuis, huishoudelijke taken en sociale verplichtingen: de lat ligt erg hoog. Ook thuiswonende mannen zijn niet immuun — zowel jonge mannen als vrouwen vallen vaker uit door stress — maar de toename en de duur van uitval zijn duidelijk disproportioneel bij vrouwen.

Verpleegkundige Rianne van Gerven (34) illustreert dit aan den lijve. Na de geboorte van haar tweede kind kreeg ze een burn-out: de combinatie van intensief werk in de thuiszorg, strak ingeplande cliëntafspraken, bereikbaarheidsdiensten en het gezin bleek onhoudbaar. Ze schreef daarna het boek Eerste hulp bij grenzen en raakte na ongeveer een jaar herstel meer bedreven in pauzes nemen en grenzen stellen.

Belangrijke oorzaken die experts noemen:
- Onevenwichtige verdeling van zorgtaken: rolpatronen zorgen ervoor dat vrouwen vaker worden aangesproken op huishoudelijke en opvoedtaken — “De school van mijn kind belt altijd mij” — wat leidt tot extra mentale belasting.
- Werkdruk in vrouwendomeinen: sectoren als zorg en onderwijs kampen met personeelstekorten, vaste roosters en weinig ademruimte, waardoor stress en emotionele belasting oplopen.
- Cultuur en verwachtingen: bewuste en onbewuste vooroordelen (het proof-it-again–mechanisme) dwingen vrouwen zichzelf steeds te bewijzen, wat energie kost.
- Vermengde grenzen tussen werk en privé: thuiswerken en intensief gebruik van sociale media vergroten de werk-privévermenging en het gevoel nooit helemaal los te kunnen komen.
- Fysieke factoren: menstruatieklachten worden te vaak genegeerd op de werkvloer, waardoor vrouwen extra hinder ervaren zonder passende faciliteiten of begrip.

Bedrijfsarts Iris Homeijer wijst erop dat emotioneel zware taken extra herstel vragen; als dat thuis niet mogelijk is, neemt de kans op uitval toe. Derks (hoogleraar psychologie) benadrukt dat het probleem structureel is — vrouwen werken meer, maar mannen zijn onvoldoende meer gaan zorgen — en dat individuele oplossingen beperkt helpen zolang maatschappelijke rolverdelingen blijven bestaan.

Praktische aandachtspunten uit het verhaal: werkplekken moeten meer erkenning en waardering geven, flexibeler omgaan met roosters en (indien mogelijk) thuiswerkdagen tijdens kwetsbare periodes, en een cultuur stimuleren waarin pauzes en grenzen normaal zijn. Van Gerven herstelde door rust en prioriteren: korte pauzes buiten de auto, bellen bij vertraging en vaker “nee” zeggen. Dat herstelpad toont dat zowel persoonlijke strategieën als structurele veranderingen nodig zijn om verdere toename van langdurig ziekteverzuim onder jonge vrouwen te keren.