Het WK Voetbal: 40 dagen migrantentelevisie
In dit artikel:
Lidewij de Vos en het FVD krijgen de komende weken een onbedoeld ontnuchterende les: migratie is zo verweven met wie we zijn en hoe samenlevingen functioneren, dat een land zonder migratie nauwelijks voorstelbaar is. Migratie redde de homo sapiens tijdens vroegere klimaatcrisissen en vormt historisch de motor achter economische groei, handel en culturele uitwisseling — van koffie en parfum tot technologische innovaties. Steden en moderne economieën zijn grotendeels gebouwd op arbeidsmigratie; een scherp voorbeeld is Dubai, waar vrijwel negentig procent van de bevolking buitenlander is en de economie zonder expatarbeid zou instorten.
Ook sport illustreert de invloed van migratie. In de Engelse Premier League waren afgelopen seizoen 393 van de 559 spelers buitenlanders (ruim 70%), in de Nederlandse Eredivisie 242 van de 498 profs (ongeveer 50%). Voor het WK 2026 — dat in de Verenigde Staten, Mexico en Canada begint — is migratie bijzonder zichtbaar: van de 1.248 geselecteerde spelers zijn 289 niet in het land geboren dat ze op het WK vertegenwoordigen (circa 23%). Daarnaast hebben sinds 2025 ongeveer 210 voetballers van sportnationaliteit veranderd om hun winkans op deelname te vergroten.
Bij de selecties zijn opvallende voorbeelden: Bosnië heeft 16 spelers die elders geboren zijn; Marokko 18, DR Congo 20, Algerije 23; Haïti en Curaçao roepen allebei 25 van de 26 spelers op die niet in het door hen vertegenwoordigende land zijn geboren. Slechts acht van de 48 deelnemende landen gebruiken uitsluitend in het land geboren spelers — en zelfs landen als Oostenrijk en Zweden, waar alle geselecteerden in dat land zijn geboren, tellen meerdere spelers met ouders uit het buitenland (respectievelijk 7 en 8). Overige tellingen: Portugal 7 spelers met niet-in-Portugal geboren ouders; België 9; Engeland 10; Duitsland 11; Nederland 14; Frankrijk 15; Zwitserland 16. Frankrijk levert met 99 in Frankrijk geboren spelers de grootste bijdrage aan alle WK-selecties; 67 spelers zijn in Nederland geboren, waarvan 25 Curaçao vertegenwoordigen. Rotterdam is met 12 in de stad geboren WK‑spelers de meest vertegenwoordigende Nederlandse stad; zes daarvan spelen voor Kaapverdië.
Ook supporters worden door migratie beïnvloed: veel fans uit deelnemende landen hebben moeite een visum voor de VS te krijgen, maar er bestaan sterke diaspora‑gemeenschappen in de VS (Iraanse, Braziliaanse, Colombiaanse, Haïtiaanse, Kaapverdische et cetera) die hun landen alsnog kunnen steunen.
Kortom: migratie is essentieel voor de moderne wereld — economisch, cultureel en sportief. Dat maakt de aankondiging van ‘‘40 dagen migrantentelevisie’’ door FVD en Lidewij de Vos ironisch en voor hen een zware periode: in praktijk zal migratie tijdens het WK in beeld en werkelijkheid voortdurend aantonen hoe onmisbaar zij is.