"Het was geen ongeval, het was moord": Hoe het carnavalsdrama Strépy nog altijd tekent
In dit artikel:
Op 20 maart 2022 reed Paolo Falzone met 174 km/uur door de rue des Canadiens in Strépy, precies tijdens de stoet van de Gilles — de carnavalisten in rood-geel — en doodde daarmee zeven mensen. Vier jaar later hangt er in het dorp nog altijd rouw en woede; op de plaats van het ongeval staat een sober monument van twee trommels en bijna elke inwoner voelt dat er een breuk is gekomen: er is een vóór en een ná die nacht.
Getuigen en betrokkenen schetsen hetzelfde beeld van chaos en blijvende trauma’s. Schepen en Gilles Antonio Gava raakte gewond en kan de oorlogsscène die volgde niet vergeten. Frédéric Delauw was als eerste bij het puin vóór politie en hulpdiensten en vertelt dat hij tot op de dag van vandaag precies weet waar lichamen en schoenen lagen. Buurvrouw Chafia Houalef, die die nacht op haar kleindochter paste, zegt dat ze carnaval nooit meer op dezelfde manier kan vieren; het zien van het monument in de bus doet haar pijn. Burgemeester Jacques Gobert spreekt over een collectief trauma dat bij elke festiviteit terugkeert en prijst de waardigheid van de gemeenschap in de nasleep.
Naast verdriet overheerst ook verontwaardiging. Veel inwoners noemen het geen ongeluk maar moord: zij wijzen op de enorme snelheid in een straat met huizen aan beide zijden, en op berichten dat de bestuurder nog 1,5 kilometer verder zou hebben gereden, een kruispunt zou zijn gepasseerd en pas tot stilstand kwam nadat de auto stilviel. Daarbij werd een van de slachtoffers zwaar gewond en blijvend gehandicapt; een ander lag op de motorkap. Dat de bestuurder uit de buurt komt en zijn ouders nog vlakbij wonen, versterkt de verontwaardiging.
De aanklagers en de nabestaanden beschouwen de feiten als opzet of zware roekeloosheid; Falzone houdt vol dat het een ongeluk was. Die tegenstelling zal nu voor de volksjury van het assisenhof moeten blijken: morgen gaat het proces van start. De burgemeester zal op de eerste dag aanwezig zijn om de slachtoffers te steunen, wat aangeeft hoezeer de zaak de hele streek bezig houdt. Veel inwoners zijn daarnaast verontwaardigd over het feit dat Falzone tijdens de procedure met een enkelband vrijheden heeft — zij ervaren dat als onbegrijpelijk en onrechtvaardig.
Het bezoek aan Strépy laat één ding duidelijk achter: ook als het proces een uitkomst geeft, zal de littekens in het dorp nog lang zichtbaar blijven. De maatschappelijke en emotionele nasleep van de ramp heeft het gemeenschapsleven veranderd; langzaam keert het dagelijkse leven terug, maar het gemis en de onrust blijven aanwezig.