Het verdwijnen van voetbalclub Hesanti Hoogezand betreurt Javaanse gemeenschap nog altijd. 'Hier klaverjassen en biljarten we'
In dit artikel:
In 1984 ontstond in Hoogezand onverwacht een nieuwe voetbalvereniging: Hesanti, opgezet door de Surinaamse gemeenschap en met een uitgesproken multiculturele identiteit. In het Trefcentrum, de ontmoetingsplek van die gemeenschap, vertellen oud‑spelers en vrijwilligers Johan Soemosemito (71) en Toeli Karta (70) over de korte maar levendige historie van de club.
Soemosemito, zelf in 1979 naar Nederland gekomen en jarenlang een prominente voetballer in Hoogezand, was de drijvende kracht achter Hesanti. Door ploegendiensten bij fabrieken kon hij niet meer trainen, dus besloot hij een eigen club te beginnen — de naam Hesanti bedacht hij zelf als Surinaamse benaming voor Hoogezand. Veel spelers van zijn oude club Kwiek volgden hem; daarnaast sloten enkele Ambonezen aan. Op het hoogtepunt telde Hesanti vier elftallen (twee op zaterdag, twee op zondag) en speelde het in de GVB-competities, waaronder de vierde klasse zondag. Soemosemito was laatste man, aanvoerder en elftalleider en kan zich een bekeravontuur herinneren dat strandde tegen Eems Boys.
Het sociale leven rond Hesanti speelde zich deels af in het Trefcentrum, waar Karta al veertig jaar vrijwillig beheerder is. Naast voetbal kwamen vrouwen en kinderen mee en werden er andere activiteiten georganiseerd: klaverjassen, biljarten en zelfs zangvogeltentoonstellingen. Voor de Javaanse gemeenschap — volgens hen de grootste in Nederland met circa 400 gezinnen in Hoogezand — bood Hesanti binding en herkenning: “Hesanti bond ons,” zeggen de mannen.
De club hield het echter maar drie jaar vol. Toen Soemosemito om privéredenen stopte, ging het mis: opvolgers slaagden er niet in contributie goed te innen en dat leidde tot faillissement. De mannen herinneren zich ook dat tegenstanders hen soms als buitenstaanders bleven zien, ondanks hun Nederlandse taalgebruik.
Persoonlijke aspecten: Soemosemito werkte veertigplus jaar in de fabriek en mist door zijn late komst naar Nederland een volledige AOW-uitkering; Karta woont sinds 1977 in Hoogezand. Ter gelegenheid van 50 jaar Surinaamse onafhankelijkheid uiten zij gemengde gevoelens: ze vinden dat de overgang te snel ging en dat politieke onervarenheid en economische schade, bijvoorbeeld aan plantages, nadelig uitpakten. Hesanti leeft voort in herinnering als een kortstondig maar belangrijk sociaal en sportief middelpunt voor de Surinaamse/Javanese gemeenschap in Hoogezand.