Het Rensenpark is nog altijd niet de plek geworden die het had kunnen zijn | Column Henk Folkerts

In dit artikel:

Een bezoek aan Münster blijkt voor een Nederlandse vader en zijn twee dochters onverwacht een succes. De Duitse universiteitsstad maakt indruk met historische gebouwen, veel groen, water, een fraai meer met zeilschool, een levendig marktplein en de imposante dom. Opvallend detail: de schrijver ziet er geen fatbikes, wat hij als verfrissend ervaart. Ook de botanische tuin wordt bezocht, waar bij elke plant een bordje staat.

Gaandeweg valt vooral de rust op in de stad. Hoewel Münster een echte studentenstad is, gedraagt de studentenpopulatie zich er volgens de schrijver opvallend netjes: fietsen staan geordend, afval ligt in bakken en de gebruikelijke stedelijke chaos blijft uit. Tegelijkertijd benadrukt hij hoe sterk het aanwezige groen de sfeer bepaalt, met parken die aan een Engels landschap doen denken.

Die indruk zet hem aan het denken over Emmen, waar hij ook veel groen ziet, maar vooral over het Rensenpark. Daar wordt al jaren gesproken over plannen, ambities en onderzoeken, maar concrete vernieuwing blijft volgens hem uit. Münster laat juist zien wat er mogelijk is als een park goed wordt ingericht en daarna met rust wordt gelaten. Daarom eindigt hij met een knipoog: misschien moet ook het Rensenpark maar eens een bordje krijgen, als symbool voor alle mooie plannen die nog niet tot leven zijn gekomen.