Het overrompelende cabaret van René van Meurs is vaak grappig, maar niet altijd geloofwaardig

In dit artikel:

In zijn voorstelling *Noodzakelijk kwaad* toont René van Meurs een nieuwe, veel scherpere kant van zichzelf. Waar hij in zijn eerdere programma *2636* nog vooral zachtaardig en slungelig overkwam, schittert hij nu met een combinatie van ongefilterde woede en absurde humor. De avond start met een fel conflict met zijn vriendin, waaruit blijkt dat Van Meurs worstelt met woede en het altijd gelijk willen hebben, wat zijn personage complexe diepgang geeft.

De cabaretier benut zijn rijke fantasie om het publiek mee te nemen in steeds gekker wordende situaties, zoals een trip naar een vakantiepark waar hij onder invloed van een spacemuffin compleet ontspoort, en zelfs een pratende hamster die zoutjes aan veterdrop rijgt. Deze surrealistische elementen werken verrassend goed dankzij zijn scherpe teksten en krachtig fysiek spel.

Toch zijn er momenten waarop de realistisch bedoelde scènes minder overtuigend zijn; sommige toevalligheden voelen te geforceerd en breken de geloofwaardigheid. Zijn poging om het thema van altijd gelijk willen hebben te koppelen aan bredere maatschappelijke kwesties voelt soms wat krampachtig en belemmert de volledige overgave aan zijn dollemansrit. Desondanks blijft Van Meurs’ vernieuwde stijl prikkelend en toont hij moed in zijn artistieke ontwikkeling, wat hem een opvallende positie in het hedendaagse cabaret bezorgt.