Het ouderschap valt Clarissa zwaar, en daar schaamt ze zich voor: 'Ik sta altijd aan'

In dit artikel:

Clarissa, moeder van twee meisjes (2 en 4), vertelt dat ze alles heeft waar ze ooit van droomde maar het ouderschap zwaarder vindt dan verwacht: ze staat voortdurend "aan", verlangt naar tijd voor zichzelf en schaamt zich daarvoor, waardoor ze er niet over durft te praten. Orthopedagoog Loes Waanders stelt dat dit veel voorkomt en dat liefde voor je gezin en het ervaren van moeheid of frustratie naast elkaar kunnen bestaan; die gevoelens hoeven niet als iets slechts gezien te worden maar kunnen juist een signaal zijn om iets te veranderen.

Waanders raadt aan het probleem te erkennen en het te delen met mensen bij wie je je veilig voelt; herkenning door anderen verlaagt de last en creëert verbinding. Praktisch advies is eerst uit te zoeken wat jij persoonlijk nodig hebt: meer hulp bij klusjes, de lat wat lager leggen als je naar perfectie streeft, of juist werken aan herstel wanneer je te lang op hoge spanning hebt gestaan. Kleine, regelmatige ontspanningsmomenten — een kop koffie buiten zonder telefoon, een kort telefoontje met een vriendin of een warm bad — zijn effectiever dan alleen af en toe een weekendje weg. Zelfzorg beschouwt Waanders niet als luxe maar als noodzakelijke basis in het leven met werk en kinderen.

Als deze gevoelens aanhouden of verergeren, kan professionele hulp of begeleiding nuttig zijn.