Het Nederlandse au pair-systeem beschermt niet meer wat het belooft

In dit artikel:

Als au pair‑programma’s écht bedoeld zijn als culturele uitwisseling, moet de veiligheid van de au pair vanzelfsprekend prioriteit krijgen en niet ondergeschikt zijn. Au pairs wonen en werken in particuliere huishoudens en behoren daarom beschermd te worden door heldere afspraken over werktijden, vergoeding, verzekeringen en een laagdrempelige klacht- en meldprocedure. Dat vraagt niet alleen verantwoordelijk gedrag van gastgezinnen en bemiddelaars, maar ook wettelijke kaders en toezicht door overheid of onafhankelijke instanties: verplichte contracten, achtergrondchecks van gastgezinnen, informatievoorziening voor au pairs en snelle interventiemogelijkheden bij misstanden. Alleen met structurele regels en handhaving blijft het programma meer dan alleen goedkope kinderopvang en kan het de beoogde culturele uitwisseling veilig en eerlijk laten plaatsvinden.