Het laatste lustrum voor de vijftig

In dit artikel:

Een veer in de hand van een veertigplusser: de auteur, nu 45 en op weg naar vijftig, schrijft een jaarlijkse verjaardagsbrief waarin hij luchtig reflecteert op ouder worden. Kleine aanwijzingen van vergrijzing storen hem — hij schuift met de schermresolutie, houdt verpakkingen verder weg om teksten te lezen — maar een grote midlifecrisis ontbreekt. Geen plotselinge drang om alsnog een motorrijbewijs te halen, hij drinkt juist minder ondanks wonen in een buurt vol lunchborrelaars, en zijn relatie blijft veilig; oude slogans of impulsen zijn niet meer nodig. De toon is speels en geruststellend: dit is een terugblik om te onderzoeken of er, op de drempel van vijftig, reden is om feest te vieren.