'Het komt mij voor dat er steeds meer orthodoxe islamieten opduiken' - Theodor Holman

In dit artikel:

Op de Italiaanse televisie zag de schrijver onlangs een man die sterk leek op Ahmed Aboutaleb: een universitair docent in Rome, gekleed in islamitische kleding met een Palestijnse sjaal, die over Israël sprak — waarop de kijker verder zapte. Dat beeld zette hem aan het denken over religie en secularisering in Nederland. Hij herinnert zich de jaren zeventig, toen hij kort met de Socialistische Jeugd verkeerde: veel kameraden waren ex-katholiek of ex-gereformeerd en hadden het geloof van hun ouders ingeruild voor een politieke overtuiging (Marx). Religie werd toen vaak folklore, rituelen zonder de oorspronkelijke betekenis; hypocrisie — bijvoorbeeld je geloof voormoederlijk-sympathiek voortzetten — functioneerde als tijdelijk smeermiddel maar ondermijnde uiteindelijk de moraal.

Tegenover die ontkerkelijking plaatst hij nu een andere ontwikkeling: hij ziet weinig mensen die zich openlijk van de islam distantiëren en meent dat er juist meer orthodoxe islamieten opduiken. De algehele strekking is een bezorgd constateerring dat de seculariseringsdynamiek die zijn generatie meemaakte, niet op dezelfde manier lijkt door te werken binnen delen van de islamitische gemeenschap.