Het is World Pride! We (her)lezen onze favoriete queer klassiekers en trappen af met Andreas Burnier, 'Het jongensuur'

In dit artikel:

In haar roman *Het jongensuur* verzet Andreas Burnier zich fel tegen de dwang om een meisje te zijn. Recensent Marja Pruis beschrijft hoe het boek, dat speelt tijdens en direct na de Duitse bezetting, het levensverhaal volgt van Simone: een Joods meisje dat onderduikt, haar familie en vriend verliest en steeds sterker ervaart dat ze gevangen zit in een lichaam en rol die niet bij haar passen.

Burnier, pseudoniem van criminologe Catharina Irma Dessaur, schreef vanuit een diepe woede over oorlog, uitsluiting en sekseverschillen. In *Het jongensuur* laat ze Simone terugverlangen naar een jongensleven: vrij kunnen voetballen, over straat lopen, een beroep kiezen en niet veroordeeld zijn tot huishoudelijke taken. De roman maakt die verwarring en vernedering voelbaar zonder theoretische termen te gebruiken, maar wordt volgens Pruis juist daardoor krachtig en tijdloos.

Pruis plaatst het boek in Burniers bredere oeuvre, waarin haar afkeer van vrouwenrollen, haar Joodse achtergrond en haar verzet tegen wat zij later ‘seksefascisme’ noemde steeds terugkeren. *Het jongensuur* laat zien hoe oorlog en genderonderdrukking in Simone’s leven samenkomen, en hoe de bevrijding na 1945 voor haar geen echte bevrijding blijkt.