Het is tijd voor een klimaatrechtszaak tegen oorlog *column*

In dit artikel:

Als het wereldwijde militaire apparaat een land zou vormen, zou het volgens de column de op drie na grootste uitstoter van CO2 zijn — en dat is zonder rekening te houden met extra emissies door brandende olie-installaties en de wederopbouw van verwoeste steden. De totale impact is echter onduidelijk: rapportage van militaire uitstoot onder VN-klimaatregels is vrijwillig en vaak onvolledig, een kennislacune die wel aangeduid wordt als de “military emissions gap”. Als illustratie wordt genoemd dat de eerste twee weken van de oorlog tegen Iran al meer CO2 zouden hebben opgeleverd dan een heel jaar IJsland. Oorlog leidt niet alleen tot directe uitstoot door straaljagers, raketten en verbrande installaties, maar ook tot langdurige milieuschade door ingestorte gebouwen en verwoesting van natuur. Terwijl burgers, boeren en bedrijven nauwkeurig op hun uitstoot worden afgerekend, blijft een van de grootste bronnen grotendeels buiten beeld — en weinig klimaatactivisme richt zich op militaire bronnen, ook niet wanneer defensiehandelingen bijvoorbeeld bosbranden op de Veluwe kunnen veroorzaken. De volledige column is alleen beschikbaar voor leden van de Club van Dwarskijkers; lidmaatschap kost 15 euro per jaar en geeft toegang tot exclusieve content.