Het is niet vreemd dat Jeltien Kraaijeveld (1932-2025) fan was van Pieter Omtzigt

In dit artikel:

Jeltien Kraaijeveld-Wouters, de eerste staatssecretaris voor Emancipatiezaken in Nederland, maakte baanbrekende stappen in de strijd voor gelijke arbeidsvoorwaarden voor vrouwen. Na haar aantreden in 1977 in het kabinet-Van Agt-Wiegel initieerde zij onderzoek naar wetgevende ongelijkheden, wat leidde tot de wet uit 1980 die gelijke beloning, arbeidsvoorwaarden en pensioen voor mannen en vrouwen vastlegde. Opgegroeid in een gereformeerd gezin in Soest, verloor zij haar baan na haar huwelijk door destijds gangbare ‘functioneel ontslag’, maar zette haar maatschappelijke ambities voort via bestuur en politiek, onder meer als voorzitter van de Bond van Gereformeerde Vrouwenverenigingen en later als Kamerlid voor de ARP/CDA.

Bekend om haar eigenzinnigheid en sterke karakter, nam zij geen blad voor de mond, bijvoorbeeld door het regeerakkoord van 1981 niet te steunen vanwege de geplande kruisraketten in Nederland, wat waarschijnlijk haar doorgang als minister in het kabinet-Lubbers in de weg stond. Na haar parlementaire loopbaan was zij actief in diverse bestuursfuncties en werd zij burgemeester van Hilversum. Haar afscheid daar ging gepaard met een controversieel kunstwerk van een zwaar granieten blok, dat snel bijnamen kreeg en uiteindelijk werd weggehaald.

In haar latere jaren kampte Kraaijeveld-Wouters met de gevolgen van een herseninfarct, waardoor haar kortetermijngeheugen sterk werd aangetast. Zij overleed op 11 juni op 92-jarige leeftijd. Hoewel zij zich zelden publiekelijk uitsprak over de nog steeds bestaande loonkloof tussen mannen en vrouwen, benadrukte haar neef dat zij vrouwen steeds zou aansporen hun rechten krachtig op te eisen. Kraaijevelds nalatenschap ligt vooral in haar vastberaden inzet voor gelijke kansen en rechten van vrouwen op de arbeidsmarkt.