Het is echt de hoogste tijd om de Europese vlag op te hangen in de Tweede Kamer

In dit artikel:

Op social media duiken steeds meer filmpjes op van Amerikaanse migranten — vaak met Europese wortels — die naar Europa verhuizen en daar verrast zijn over het leven: veiliger straten, sterke sociale voorzieningen, ontspannen tempo, alleen het Nederlandse weer blijft een minpunt. Die beweging strekt zich verder uit: Spanje ziet een instroom van Amerikaanse wetenschappers die in eigen land moeilijk werk vinden, en veel creatieve makers vertrekken naar Frankrijk, waar men spreekt van 'Frollywood' vanwege de grotere artistieke vrijheid en inhoudelijke films.

Tegelijkertijd constateert de auteur een sterke veramerikanisering van de Nederlandse cultuur: films, muziek en boeken komen grotendeels uit de VS en Amerikaanse streamingdiensten domineren het aanbod. Die culturele overheersing maakt Europese producties onzichtbaar; een voorbeeld is dat Nederlandse media vooral berichtten dat Jim Carrey een César won, terwijl de prijs voor beste film naar het Franse L’Attachement ging — een werk dat volgens de schrijver relevanter voor Europese levens is, maar nauwelijks aandacht kreeg.

De oproep is om Europa opnieuw centraal te stellen: meer belangstelling voor films, literatuur en nieuws uit Duitsland, Frankrijk, Spanje enzovoort, en om talenkennis weer te waarderen zodat je die verhalen kunt volgen. Ook politiek pleit de tekst voor een herwaardering van de EU: na jaren van populistische afbraak blijkt de Unie bescherming te bieden tegen dreigingen zoals Russisch expansief gedrag en het machtsmonopolie van Amerikaanse techbedrijven. Daarom vindt de auteur het schrijnend dat de Europese vlag in het Nederlandse parlement ontbreekt en dringt aan op symbolische gebaren — en beleidsmatig meer trouw aan Europa — nu er naar zijn oordeel een premier is die wél van Europa houdt.