Het hele dorp weet wie de Postcodemiljoenen wonnen. 'Héb je geld en dan koop je een tweedehands Yaris'
In dit artikel:
Op 1 januari 2025 ontdekte het Overijsselse dorp Balkbrug dat de grote, rode Postcode Loterij-truck stil was komen te staan bij de bakker: op de zijkant stond 59,7 miljoen euro. In de loterij is de postcode zelf het lotnummer; heel Balkbrug deelt de vier cijfers 7707. De hoofdprijs viel uiteindelijk op 7707 AZ — de Boslaan, een lommerrijke straat met rijtjeshuizen, twee-onder-een-kapwoningen en vrijstaande huizen — waar acht huishoudens samen ongeveer de helft van het prijzengeld verdeelden (ruim 30 miljoen euro). De rest van het geld werd verdeeld over honderden wijkwinnaars: op een dorpsfeest bleek dat 682 lothouders elk circa €36.754 kregen.
Rudolf (64) en Jannie (59), twee van de Boslaan-winnaars, wandelden op Nieuwjaarsdag naar de blinkende truck en kregen ’s avonds bezoek van loterijmedewerkers die hen informeerden dat ze prijs hadden. De onthulling en beveiliging werden volgens hen zorgvuldig en netjes afgehandeld; het bedrag werd na contact met de Rabobank direct overgemaakt en tijdelijk op een spaarrekening gezet. Aanvankelijk ervoeren ze ongeloof en ook zorgen — Jannie vond het in het begin onprettig omdat je plotseling “iets te verliezen” hebt — maar al snel volgden praktische beslissingen: een tweedehands Toyota Yaris, nieuwe kozijnen, airconditioning en later een wintersportvakantie met de kinderen en aanhang. Ondanks de plotselinge rijkdom wilden ze niet verhuizen; ze gaven aan verknocht te zijn aan hun buurt.
Niet alle winnaars kozen voor grootschalig consumeren. Leander (36), eveneens Boslaan-winnaar, koos voor terughoudendheid en besloot uiteindelijk voor zichzelf te beginnen als geluids- en techniekman; hij legt uit dat er ook de angst is dat mensen je daardoor anders benaderen. Anderen investeerden in praktische verbeteringen — hypotheekaflossingen, een jacuzzi, een nieuwe schutting — of trakteerden familie en vrienden. Lokale ondernemers, zoals tuincentra, bouwbedrijven en fietsenmakers, merkten een lichte opleving in omzet doordat mensen klussen lieten uitvoeren of luxere aankopen deden.
De Postcode Loterij organiseerde direct nazorg: een informatieve bijeenkomst voor winnaars en de mogelijkheid om gratis fiscaal advies via PwC te regelen. De burgemeester van Hardenberg, Maarten Offinga, was bij het dorpsfeest aanwezig en gaf aan dat de organisatie van de loterij strak verliep; de gemeente regelde alleen randvoorwaarden zoals extra boa’s. Er bestond ook bezorgdheid over mogelijke gevolgen voor de sociale cohesie: als veel mensen hun buurt zouden verlaten of opvallend grote veranderingen zouden doorvoeren, kan dat het karakter van een straat veranderen. Dorpsbestuurders en bewoners gaven aan dat Balkbrug juist door kleinschaligheid en onderlinge betrokkenheid wordt gekenmerkt, waardoor opvallend gedrag snel onderwerp van gesprek wordt.
Het dorpsfeest, met een vol plein bij de manege Diamanthal en presentator Gaston Starreveld, onderstreepte de feestelijke kant van de gebeurtenis: oranje sjaaltjes, muziek, frites en luid gejuich toen de bedragen op een groot scherm verschenen. Tegelijkertijd bracht de prijs ook schaduwkanten: bezorgdheid om privacy, jaloezie en de vraag of relaties eerlijk en oprecht blijven. Een aantal bewoners merkte slechts sporadisch jaloezie; andere inwoners, die geen lot hadden, voelden vooral ongemak. Gosse (75), die nooit meegedaan had, zei dat hij een prijs liever niet wilde omdat dat voortdurend attentie en jaloezie zou trekken. Zijn levensverhaal — inclusief financiële tegenslagen en steun van de gemeenschap toen hij die nodig had — illustreert dat voor velen de sociale verbondenheid in Balkbrug zwaarder weegt dan geld.
Balkbrug zelf is een dorp van zo’n vierduizend inwoners ten oosten van Zwolle, met een iets lager gemiddeld inkomen dan landelijk. Het dorp wordt vaak omschreven als een vrijwilligersdorp: verenigingen, evenementen en het openluchtzwembad draaien grotendeels op lokale inzet. De tbs-kliniek Veldzicht is een bekende, langdurige werkgever in de regio; het dorp ging in 2013 zelfs in verzet om sluiting te voorkomen. Tegelijkertijd verdwenen in de afgelopen jaren enkele winkels uit het centrum, waardoor de bakker en supermarkt het hart van het dorp vormen.
Praktisch gebruik van de prijzengelden bleef doorwegend bescheiden. Veel winnaars kozen voor ‘een appeltje voor de dorst’, kleine verbeteringen of belevenissen met familie, en sommige ondernemers losten schulden af of investeerden in huis en bedrijf. Belastingen en verstandige omgang met grote bedragen werden door lokale bestuurders en loterijbegeleiders benadrukt: eerst regelen, dan beslissen. Voor sommigen bracht de prijs vooral de bevestiging van wat al belangrijk was: een hechte gemeenschap waarin wederzijdse steun en vrijwilligerswerk vooropstaan — iets waar geld geen directe vervanging voor biedt.