Het grote zwijgen doorbroken: Premier Starmer onder vuur in groeiend 'grooming'-schandaal
In dit artikel:
Het artikel beschrijft de affaire rond de Britse “grooming gangs”: decennialang georganiseerd seksueel misbruik van kwetsbare meisjes — vaak tieners uit witte arbeidersgezinnen — in steden als Rotherham, Rochdale en Manchester. Volgens de tekst werden deze slachtoffers gelokt, gedrogeerd, verhandeld en systematisch misbruikt door groepen oudere mannen die grotendeels van Brits-Pakistaanse afkomst zouden zijn. Het misbruik zou in sommige locaties over jaren hebben plaatsgevonden; het bekendste cijfer dat wordt genoemd is dat naar schatting 1.400 kinderen tussen 1997 en 2014 misbruikt werden in Rotherham (zoals ook in het in 2014 verschenen Jay-rapport werd vastgesteld).
De kernbeschuldiging van het artikel is dat politie, justitie en lokale instanties jarenlang bewust hebben weggekeken uit vrees voor “multiculturele spanningen” of om niet van racisme te worden beschuldigd. Voormalig rechercheur Maggie Oliver wordt aangehaald als iemand die al in 2004 tientallen mogelijke daders identificeerde, maar volgens het artikel haar dossier zag verdwijnen zonder dat arrestaties volgden. Advocaat Amy Clowrey, die honderden slachtoffers bijstaat, zegt dat slachtoffers vaak zelf de schuld kregen en werden afgedaan als “kinderprostituees”. Het persoonlijke verhaal van Fiona Goddard wordt gebruikt om de menselijke maat en ernst te illustreren: zij zou vanaf haar dertiende jarenlang door tientallen mannen zijn misbruikt.
Politieke en maatschappelijke reacties komen ook aan bod. Het artikel beschuldigt politieke elite en media van het verdoezelen van de etnische achtergrond van daders en wijst met name naar Keir Starmer, die tijdens de periode van veel dossiers bij het Openbaar Ministerie zat, als mede-verantwoordelijk voor het falen. Verder worden polariserende figuren genoemd die het onderwerp aansnijden, zoals activist Tommy Robinson en Elon Musk, terwijl het stuk zelf leunt op een anti-establishment / anti-“woke” retoriek. Het stuk bevat ook oproepen om de genoemde media-initiatieven financieel te steunen.
Kort kader: het onderwerp is de afgelopen jaren onderwerp geweest van meerdere openbare onderzoeken, veroordelingen en brede maatschappelijke debatten over institutioneel falen, slachtofferbescherming en de rol van etniciteit en cultuur in politiewerk en verslaggeving. Het artikel presenteert een sterke, politiek gekleurde kritiek op die instanties en roept op tot politiek en maatschappelijk verzet.