Het eindeloze gesleutel aan de begroting is een verspilling van ieders tijd

In dit artikel:

Volgens de auteur verspilt het kabinet in Den Haag tijd aan eindeloze onderhandelingen over de begroting. Ministers en ambtenaren werken nachtenlang aan een compromis waarop onder anderen Jetten, Bontebal en Heinen kunnen instemmen, waarbij inmiddels zelfs de cijfers achter de komma onderwerp van overleg zijn. Daardoor zou de begroting vooral worden getoetst op politieke haalbaarheid, en niet op kwaliteit of aansluiting bij de maatschappelijke en internationale werkelijkheid.

Die werkelijkheid wordt volgens het stuk snel onzekerder. Iran en de Verenigde Staten hebben hun vijandelijkheden hervat, waardoor de olieprijs opnieuw boven de 90 dollar uitkwam. In Asheville bespreken G20-topambtenaren de economische gevolgen van de oorlog in het Midden-Oosten. De mogelijke sluiting van de Straat van Hormuz veroorzaakt in delen van de wereld al een energiecrisis, terwijl tekorten aan kunstmest en de blokkade van Oekraïens graan kunnen leiden tot een grote voedselcrisis. Ook inflatie en stijgende rentes nemen toe.

De door het Amerikaanse ministerie van Financiën georganiseerde bijeenkomst dreigt bovendien politiek te ontsporen. Zuid-Afrika is niet uitgenodigd, terwijl Amerikaanse banken en cryptobedrijven wel welkom zijn. De auteur verwacht dat de VS andere landen onder druk zal zetten om Iran economisch te isoleren, met sancties en hogere importheffingen voor landen die niet meewerken.

Daarom vreest hij dat de begroting die op Prinsjesdag wordt gepresenteerd al achterhaald is. Nederland zou volgens hem behoefte hebben aan een flexibel budget dat ruimte laat voor onverwachte uitgaven en eventueel forse extra leningen. Tot slot waarschuwt hij dat het toeslagenschandaal en de Groningse gasaffaire niet uit de aandacht mogen verdwijnen.