Het eenmans-sloopleger Donald Trump zal vooral buiten Amerika nog voor veel problemen zorgen

In dit artikel:

De Republikeinen leden op 5 november 2026 een zware nederlaag bij de midtermverkiezingen. Daardoor verliest Donald Trump zijn binnenlandse machtsbasis: het Congres komt in handen van een vijandige meerderheid, waardoor zijn agenda kan vastlopen en Democraten onderzoeken naar vermeende corruptie en zelfverrijking kunnen starten. De auteur ziet Trump daarmee als een ‘lame duck’, een president die politiek vleugellam is.

Volgens de analyse is Trump bovendien steeds verder verwijderd geraakt van de dagelijkse werkelijkheid van Amerikanen. Zijn obsessie met projecten rond het Witte Huis en zijn opgeblazen claims zouden niet langer aansluiten bij de grieven en verwachtingen waarmee hij eerder kiezers wist te mobiliseren. Tegelijk behoudt hij instrumenten om Washington te blokkeren en zo de aandacht op zichzelf te vestigen.

Omdat presidenten bij binnenlandse tegenwerking vaak meer nadruk leggen op buitenlands beleid, verwacht de auteur dat Trump zich de komende twee jaar sterker op het wereldtoneel richt. Anders dan eerdere presidenten met een vijandig parlement zou hij echter niet vooral diplomatieke successen nastreven. Zijn gebrek aan focus, vaardigheden en bereidheid tot ingewikkelde onderhandelingen maakt een vredesrol volgens de auteur onwaarschijnlijk. Eerder zal hij blijven provoceren, druk uitoefenen en abrupte besluiten nemen.

De auteur legt daarbij een mogelijk verband tussen Trumps binnenlandse problemen en internationale acties, zoals de oorlog tegen Iran, en wijst op zijn impulsen rond Rusland, de NAVO, China, handel, Canada, Groenland, Cuba en het Midden-Oosten. Voor Europa blijven vooral steun aan Rusland, de toekomst van de NAVO, de oorlog met Iran, spanningen tussen de VS en China en Trumps beleid rond Israël en Gaza grote zorgen. Zijn binnenlandse macht kan worden ingeperkt, maar zijn ruime bevoegdheden in het buitenland blijven volgens de analyse een belangrijk risico.