Het echte probleem in dit land is onze autobesitas
In dit artikel:
Bij de recente gemeenteraadsverkiezingen leek het debat vooral te draaien om de auto: parkeerbeleid versus ruimte voor woningen en groen, en discussies over hoge of geen parkeertarieven. In Utrecht sprongen VVD-affiches in het oog met de slagzin “Geen betaald parkeren in de hele gemeente”, een formulering die opzettelijk vaag bleek — het is makkelijk politiek rendement te halen door een uitzonderingsstraat aan te wijzen en zo de belofte formeel waar te maken.
De posters hingen vaak in wijken waar bewoners juist meer zouden profiteren van beleid gericht op armoedebestrijding en extra sociale huurwoningen, beleidslijnen waar die lokale VVD niet voor lijkt te kiezen. De columnist had liever gezien dat verkiezingen gingen over bomen en openbare ruimte in plaats van over auto’s, een idee dat eerder ook door filosoof Chris Julien werd voorgesteld: de stad bekijken vanuit het perspectief van een boom.
De nadruk op auto’s weerspiegelt volgens de schrijver een beperktheid in de politieke verbeelding: het vrijmaken van straatruimte voor stilstaande voertuigen pakt slechts het symptoom aan, niet de onderliggende oorzaken. Nederland kampt met wat de auteur ‘autobesitas’ noemt: huishoudens hebben steeds meer en grotere auto’s (in acht jaar gemiddeld zo’n 20 cm langer en 6 cm breder). Die trend maakt parkeren duur en inefficiënt.
Die toename is niet los te zien van andere beleidsproblemen. Volwassen kinderen blijven vaak thuis wonen omdat zij geen woningen vinden, en veel banen liggen op plekken met slecht openbaar vervoer. Die combinatie leidt ertoe dat gezinnen meerdere auto’s nodig hebben. De voorgestelde oplossingen zijn weinig verrassend maar praktisch: bouw meer woningen in plaats van extra parkeerplaatsen, verbeter het openbaar vervoer en stimuleer deelauto’s als betaalbaar alternatief. Daarnaast wijst de auteur op de eenvoudige, eeuwenoude oplossing: fietsen — nu ook elektrisch en met bakmodellen geschikt voor bezorging en gezinstransport — als realistisch en ruimtebesparend vervoermiddel.
Kort gezegd: de discussie over parkeren maskeert grotere keuzes over ruimtegebruik, woningbouw en mobiliteit. Schuif de auto minder centraal, en er ontstaan kansen voor meer woningen, meer groen en een slimmer gebruik van openbare ruimte.