Het doelpunt van Gakpo was een prachtige uiting van de kracht van kwetsbaarheid

In dit artikel:

Na het WK in Qatar is in en rond de cafés de oranje aankleding snel verdwenen, maar de column draait vooral om één moment dat bleef hangen: Cody Gakpo die tijdens Nederland-Marokko een doelpunt maakte en daarna openlijk verwees naar zijn overleden kind. De auteur schrijft dat dit haar raakte, juist omdat kwetsbaarheid in de voetbalwereld en in de samenleving vaak wordt gezien als zwakte.

Volgens de columnmaker is dat beeld hardnekkig, zeker voor mannen, maar onterecht. Ze koppelt Gakpo’s gebaar aan een breder taboe rond verlies en rouw: miskramen en doodgeboortes komen vaak voor, maar worden weinig besproken. In Nederland eindigt ongeveer een kwart van de zwangerschappen in een miskraam en worden jaarlijks honderden baby’s levenloos geboren. Toch blijft die pijn meestal verborgen, uit angst voor emotie en machteloosheid.

De kern van haar betoog is dat openheid juist kracht kan tonen. Door verdriet te delen ontstaat volgens haar meer erkenning en empathie. Gakpo’s actie wordt daarom neergezet als meer dan een persoonlijk gebaar: als een voorbeeld van moed in plaats van zwakte.