Het centrum stort in: VVD-prominenten luiden de noodklok over Yeşilgöz, en bij NSC loopt zelfs het bestuur weg

In dit artikel:

De VVD en NSC verkeren volgens het artikel in een diepe crisis. Binnen de VVD uiten oud-Kamerleden, bestuurders en een zittende bewindspersoon stevige kritiek op partijleider Dilan Yeşilgöz. Ze verwijten haar dat er binnen de partij nauwelijks nog ruimte is voor tegenspraak en dat belangrijke besluiten onvoldoende worden getoetst. Vooral de plannen voor de belasting op vermogen in box 3 roepen weerstand op. Oud-Kamerlid Charlie Aptroot noemt die plannen onaanvaardbaar.

De kritiek volgt op een bijeenkomst in Veghel, waar Yeşilgöz tegenover ongeveer 150 kritische leden verklaarde opnieuw lijsttrekker te willen worden. Ook bevestigde ze dat de VVD wil samenwerken met Pro, terwijl de partij volgens peilingen is teruggevallen van 22 zetels bij de verkiezingen naar 12 zetels. Het artikel schrijft die daling toe aan de keuze van Yeşilgöz om na haar eerdere belofte om linkse partijen buiten de regering te houden, toch deel te nemen aan een kabinet met D66 en CDA. De auteur stelt dat vooral rechtse kiezers zich daardoor bedrogen voelen.

Bij NSC escaleerde de situatie zaterdag tijdens een ledenbijeenkomst in Breda. Een deel van de aanwezigen verliet de zaal toen Mona Keijzer als gastspreker optrad. Eerder had Europarlementariër Dirk Gotink de partij verlaten uit onvrede over die uitnodiging. Waarnemend voorzitter Ronald de Bruin maakte daarnaast bekend dat NSC niet meedoet aan de komende Statenverkiezingen, omdat in geen enkele provincie voldoende draagvlak en organisatiekracht zou zijn.

De vergadering liep vervolgens vast op onenigheid over de agenda en een motie van wantrouwen. De Bruin noemde de situatie niet langer werkbaar, waarna het volledige partijbestuur aftrad. NSC, dat in 2023 onder Pieter Omtzigt met twintig zetels in de Tweede Kamer kwam, heeft inmiddels geen Kamerzetels meer.

De VVD en NSC maakten eerder deel uit van het kabinet-Schoof met PVV en BBB, dat een streng asielbeleid en beter bestuur beloofde. De auteur ziet bij beide partijen hetzelfde patroon: tijdens verkiezingen rechts campagne voeren en daarna een andere koers volgen in de regering. Hij waarschuwt dat de VVD verder kiezers kan verliezen als Yeşilgöz aanblijft en roept haar op uit het kabinet te stappen of plaats te maken.