Het bijzondere 'beukenblad' van Alex (66) en Wilma (64). 'We hebben een huis dat ademt'
In dit artikel:
Alex en Wilma van Seventer kochten eind 2021 het voormalige Hotel De Oorsprong vlak buiten Sint Nicolaasga en realiseerden vervolgens hun eigen, opvallende woonhuis tussen de beukenbomen op dat terrein. De inspiratie kwam onverwacht tijdens een bezoek aan de Floriade in Almere (2022), waar een paviljoen van architect Huub van Laarhoven hen aansprak vanwege de ronde vormen, het houtgebruik en de natuurlijke uitstraling. Die ideeën leidden tot een ontwerp van Van Laarhoven voor een huis in de vorm van een beukenblad, dat onopvallend tussen de bomen moest passen.
Het paar moest zich door enkele bestuurlijke hobbels heen manoeuvreren: na het voorleggen van het plan verwees het gemeentehuis het ontwerp door naar de welstandscommissie Hûs en Hiem, wat herinneringen opriep aan een lang en moeizaam traject bij een eerdere bouwopgave. Gelukkig reageerde de commissie enthousiast, met als enige wens het huis iets verder van het hotel en dieper het bos in te situeren — een aanpassing die geen bestemmingsplanwijziging vereiste en zo het project haalbaar hield.
Tegelijkertijd werken Alex en Wilma aan de restauratie en herbestemming van het oude hotel. Een vleugel is in oorspronkelijke stijl opgeknapt; de jarenzeventig-aanbouw wordt als ontsierend ervaren en zal waarschijnlijk gesloopt worden. Het hotel fungeert nu deels als tijdelijke opvang: bijna zeventig Oekraïense vluchtelingen wonen er en de gemeente huurt het pand tot minstens voorjaar 2027. Na renovatie zijn zestien kamers beschikbaar gemaakt als groepsaccommodatie; dat verhuurplan willen de eigenaar-echtelieden zelf beheren en de deuren gaan vanaf de zomer open (bouwvakkers en andere gasten logeerden er al).
Omdat een rond huis bouwen weinig gebruikelijk is, vonden reguliere aannemers werk te uitdagend of te duur. Alex en Wilma besloten daarom zelf de regie te nemen als hoofdaannemer en schakelden een prefab-bouwer in Noord-Brabant in om onderdelen op maat te maken. De montage ter plaatse bleek een technische puzzel: geen houten balk was identiek, glas moest meerdere keren besteld worden, en bijzondere oplossingen werden bedacht voor een “paaldansende” trap en een rond keukenaanrecht. Voor stopcontacten en andere details gebruikten ze flexibele materialen die om gebogen muren konden worden toegepast. De bouwploeg verbleef tijdens werkdagen op het terrein; het koppel verzorgde kost en inwoning, en de periode werd door hen als intensief maar gezellig ervaren.
Duurzaamheid en binnenklimaat waren wezenlijke ontwerpkeuzes: de muren bestaan uit kalkhennep (hempcrete), dat vocht kan bufferen en zo zorgt voor een stabiel leefklimaat. Als meest symbolische element werd in de centrale luchtkoker een Tasmaanse boomvaren uit Nieuw-Zeeland geplant — een plant zonder wortels die op een betonnen ondergrond kan groeien en lang kan doorgroeien, een tastbaar symbool van het nieuwe huis.
Na jaren van plannen en bouwen zijn Alex (66) en Wilma (64) in december in hun ‘beukenhuis’ ingetrokken. Ze omschrijven het als een plek waarin ze zich thuis voelen en waar ze hoopvol oud kunnen worden, omringd door boszicht en met het gerestaureerde hotel als nabije nevenactiviteit. Hun ervaring toont hoe particuliere initiatiefnemers met een duidelijke visie, vakmanschap en doorzettingsvermogen een ongebruikelijk ontwerp kunnen realiseren binnen bestaande ruimtelijke en bestuurlijke kaders.