Hester (56) en Yara (25): 'Onze kinderen zijn derde generatie Amsterdammers, de liefde voor de stad zit er gewoon in'

vrijdag, 22 mei 2026 (03:02) - Het Parool

In dit artikel:

Hester (56) en dochter Yara (25) schetsen een beeld van opgroeien en opvoeden in Amsterdam als een warme, culturele en betrokken ervaring. Hester kreeg op haar zesentwintigste zoon Zep; vijf jaar later werd Yara geboren. Beide kinderen groeiden op tussen Amsterdamse podia en culturele plekken: Zep vaak bij De Cultuurfabriek, Yara veel in Pakhuis de Zwijger, waar het gezin later ook actief was. Het gezin woont dicht bij elkaar — Hester in De Pijp, Yara in de Utrechtsestraat — en onderhoudt hechte dagelijkse rituelen en gezamenlijke bezoeken aan theater, documentaires en demonstraties.

Rituelen spelen een grote rol: verjaardagen worden traditiegetrouw om middernacht gevierd op bed met cadeaus en een Holtkamp-taart; van elke verjaardag heeft Yara een foto. Sport en werk verbinden hen ook: ze juichen nog steeds langs de lijn bij voetbalclub Swift en bezoeken elkaars werkplekken, zoals Zep bij de A’DAM Toren en Yara tijdens evenementen als Rollende Keukens.

Persoonlijkheden en keuzes: Yara was een gedreven danser bij Lucia Marthas, maar koos later voor grafisch ontwerp aan de kunstacademie in Den Haag. Ze werkt nu bij een creatief communicatiebureau en richt zich op maatschappelijke thema’s via beeldtaal — een interesse die voortkomt uit haar opvoeding in Pakhuis de Zwijger. Hester noemt zichzelf feminist en heeft die overtuiging doorgegeven; Yara liep dit jaar mee met de Vrouwenmars en neemt actief deel aan herdenkingen en diverse buurtinitiatieven.

Beide benadrukken hun verbondenheid met Amsterdam: ze zijn derde generatie Amsterdammers en waarderen de mengeling van mensen en gemeenschapsgevoel, bijvoorbeeld tijdens Dodenherdenking op Plein ’40-’45. Hester toont trots en optimisme over hoe haar kinderen de stad langzaam overnemen; Yara beschouwt haar moeder als rolmodel en waardeert de ruimte om eigen fouten te maken. Het verhaal laat Amsterdam zien als thuis: cultureel, betrokken en vol kleine, gekoesterde tradities.