Hermans (VVD) kijkt weg terwijl klanten van Zilveren Kruis, FBTO en Interpolis in november voor een dichte deur staan: je premie is betaald, het budget is op

In dit artikel:

In Twente worden patiënten met een polis van Zilveren Kruis en enkele aangesloten labels voorlopig geweerd bij ggz-instelling Mediant. Het budget voor 2026 is volgens de instelling vrijwel op. Niet-urgente verwijzingen gaan terug naar de huisarts; mensen die al waren aangemeld maar nog geen afspraak hadden, komen op een wachtlijst. Spoedzorg blijft wel beschikbaar.

Een vergelijkbare maatregel geldt sinds 1 oktober bij het Medisch Spectrum Twente. Daar worden niet-urgente patiënten dit jaar niet meer behandeld, met uitzonderingen voor onder meer kinderen, zwangeren, spoedgevallen en mensen bij wie een ernstige aandoening wordt vermoed. Patiënten met een andere verzekeraar kunnen soms wel terecht, omdat de zorgverzekeraar bepaalt hoeveel behandelingen een instelling mag uitvoeren.

Volgens onderzoek van Pointer van KRO-NCRV is dit geen lokaal probleem. Van begin mei tot eind augustus werden 397 ggz-aanbieders gevolgd. Bij 98 instellingen, bijna een kwart, konden klanten van minstens één verzekeraar niet meer terecht. Eind augustus hadden 80 instellingen de toegang beperkt voor verzekerden van Achmea/Zilveren Kruis, VGZ, CZ of Menzis. Bij vier op de tien aanbieders beïnvloedde de verzekeraar bovendien de wachttijd. Pointer beschreef onder meer een vrouw met ernstige sociale angst die negen maanden moest wachten omdat het budget van Zilveren Kruis was bereikt, terwijl klanten van kleinere verzekeraars nog wel werden aangenomen.

Hoogleraar gezondheidsrecht Martin Buijsen stelt dat vooral grote verzekeraars hun marktmacht lijken te gebruiken ten koste van kwetsbare patiënten. Bij meer dan de helft van de onderzochte stops konden verzekerden van DSW volgens Pointer nog wel terecht. De beperkingen ontstaan door omzetplafonds: afspraken tussen verzekeraars en zorgaanbieders over het maximale bedrag dat in een jaar wordt vergoed.

Minister van Volksgezondheid Sophie Hermans (VVD) schreef in juni aan de Tweede Kamer dat wordt onderzocht hoe de afhankelijkheid van omzetplafonds kan worden verminderd. Zij kondigde een routekaart aan, maar stelde op 23 oktober haar antwoord op Kamervragen van Kamerlid Lisa Westerveld (PRO) uit vanwege overleg met de toezichthouder. Westerveld wilde onder meer weten of negen maanden wachten door een bereikt plafond verenigbaar is met de zorgplicht van verzekeraars.

De auteur bekritiseert de afwachtende houding van Hermans en benadrukt dat verzekerden wel verplicht premie betalen, maar niet altijd tijdig toegang tot zorg krijgen. Volgens het betoog moeten verzekeraars die premie innen ook tot het einde van het jaar passende zorg blijven financieren. De premies voor 2027 worden ondertussen vastgesteld, terwijl de gevolgen van de budgetplafonds bij patiënten en de samenleving terechtkomen.