Herma (75) kwam om het leven door een bootongeluk op Terschelling. 'Mama is op het hoogtepunt van haar leven overleden'

In dit artikel:

Herma van der Riet (75) uit Dreumel leefde graag op en bij het water, maar overleed precies een jaar geleden plotseling tijdens het aanmeren in de haven van Terschelling. Haar man Ton en zij waren ervaren watersporters die al decennia met boten op vakantie gingen; als gepensioneerden vonden ze recent opnieuw plezier bij de Koninklijke Nederlandsche Motorboot Club (KNMC), waar ze meededen aan toertochten en sociale activiteiten.

Het ongeluk gebeurde op Goede Vrijdag 25 april 2025, aan het einde van een KNMC-tocht langs de Waddeneilanden. In een versmalling vlak voor de jachthaven lag de 56 meter lange vrachtferry Terschellinger Bank haaks aangemeerd, zoals gebruikelijk. Door een sterke getijdenstroom uit de Waddenzee raakte het motorjacht Najade — boot nummer acht in de colonne — uit koers en moest uitwijken richting de kade. Tegelijk passeerde een klein zeiljachtje het konvooi, waardoor de vaarrichting en snelheid van de motorboten veranderden en de colonne deels tot stilstand kwam.

Volgens observaties van omstanders, webcambeelden en AIS-gegevens liep de Najade langzaam tegen de stilliggende ferry aan. In een reflex stapte Herma op het achterdek het gangboord op om een schamping te vermijden, maar de puntige klep van de Terschellinger Bank stak op die plek boven de reling uit. Ze raakte ernstig gewond en overleed ter plaatse; de politie bevestigde enkele dagen later dat de sterke stroom als enige oorzaak werd genoemd.

Hun kinderen Inge en Kris spoedden zich naar Terschelling. Ze troffen hun moeder overleden in de armen van hun vader; de familie bracht de daaropvolgende nacht samen aan boord van de Najade door. De volgende dag voeren zij terug naar het vasteland en zagen onderweg de veerboot met haar kist voorbijvaren — de vlag halfstok — wat hen het gevoel gaf nog eenmaal “met zijn vieren” op zee te zijn geweest. Ton worstelde lange tijd met schuldvragen, maar kreeg steun van vrienden binnen de KNMC en van zijn kinderen.

Het verlies zette het actieve gezin stil, maar ook leidde het tot momenten van verwerking: Kris fietste later langs plekken die hen dierbaar waren en vond troost in herinneringen, en Ton en dochter Inge plannen in juni weer deel te nemen aan een KNMC-toertocht — ditmaal met de hond mee. Het drama op Terschelling zette een abrupt punt achter een leven dat lange tijd door liefde voor varen en saamhorigheid werd gekenmerkt.