Hergebruik waardevolle grondstoffen loopt vast door milieuwetgeving: 'Bedrijven worden kapot gereguleerd en stoppen met investeringen'

In dit artikel:

Bedrijven en recyclingsector lopen tegen milieuregels aan die gerecyclede materialen automatisch als afval bestempelen, waardoor investering in circulaire technologieën stagneert. Wat nu vaak reststof of bijproduct heet — zoals teruggewonnen metalen, kunststoffen of bouwstoffen — heeft met passende verwerking prima waarde als grondstof voor nieuwe producten, maar de huidige wet- en regelgeving legt zware juridische en administratieve beperkingen op. Als gevolg worden ondernemingen terughoudend met kapitaalsintensieve projecten en pilots; een betrokken ondernemer verwoordt de frustratie: "Dit is onuitvoerbaar."

De knelpunten komen neer op onduidelijke end‑of‑waste-criteria, lange vergunningstrajecten en verantwoordelijkheid die blijft hangen bij de oorspronkelijke afvalproducent. Daardoor ontstaat juridische onzekerheid over wie aansprakelijk is en of een hergebruikt materiaal als product of als afval moet worden gezien. Dat bots met maatschappelijke en industriële ambities om grondstoffen te sparen en CO2-uitstoot te verminderen.

Oplossingen die in de sector worden voorgesteld zijn bijvoorbeeld heldere, sector‑specifieke regels voor wanneer een stof ophoudt afval te zijn, snellere en meer voorspelbare vergunningprocedures en een risico‑gebaseerde benadering die kwaliteit en veiligheid waarborgt zonder innovatie te verstikken. Dergelijke aanpassingen zouden investeringszekerheid terugbrengen en de transitie naar een circulaire economie versnellen, zo stellen betrokken bedrijven en experts.