Henri Bontenbal 'staat open' voor ministers van buiten coalitiepartijen, DIT ZIJN DE NAMEN
In dit artikel:
Vanochtend suggereerde formateur Henri Bontenbal dat een nieuw minderheidskabinet ruimte kan bieden aan bewindspersonen van andere partijen. Naar aanleiding daarvan presenteert het artikel een satirisch voorstel voor een “zakenkabinet” — een opsomming van opvallende, vaak mediagenieke namen die volgens de auteur de stilstand in Den Haag zouden doorbreken.
Kernidee: vervang professionele politici deels door bekende gezichten uit televisie, media en showbizz, omdat die volgens de schrijver “echt de zaken gaan regelen”. De lijst heet spottend “Zakenkabinet Krol I” en combineert oude politici met tv-persoonlijkheden en BN’ers, steeds vergezeld van een korte, ironische motivering:
- Premier: Henk Krol — voorgesteld als stoerste keuze, ook al is diens bestuurlijke staat ter discussie.
- Defensie: Mart de Kruif — deels gekozen om hem (en anderen) minder vaak in talkshows te zien.
- Asiel en migratie: Marjolein Faber — voorgesteld vanwege haar sterke profilering op dat dossier.
- Klimaat en groene groei: Paul Rosenmöller — ironisch benoemd vanwege zijn reputatie als veelreiziger en pleitbezorger van gedragsverandering.
- Volkshuisvesting en ruimtelijke ordening: makelaar “Bob van Kijken Zonder Kopen” — om de woningcrisis met iemand uit de markt aan te pakken.
- Justitie en veiligheid: kickbokser Rico Verhoeven — gekozen vanwege gezag op veiligheid, minder om juridische expertise.
- Buitenlandse zaken: Eloise van Oranje — vanwege mediavaardigheid en een moderne uitstraling.
- Binnenlandse zaken en koninkrijksrelaties: John Leerdam — als kleurrijke, betrokken figuur.
- Infrastructuur en waterstaat: columniste Angela de Jong — omdat zij volgens de auteur “gevoel heeft voor de gewone man”.
- Onderwijs, cultuur en wetenschap: neuroloog Eric Scherder — gepresenteerd als ‘vervelend’ maar passend bij het moeilijke ministerie.
- Financiën: roddelpersoonlijkheid Yvonne Coldeweijer — ironisch: iemand die kennelijk deals kan sluiten.
- Landbouw e.a.: Soundous el Ahmadi — vanwege haar veelvuldige tv-optredens.
- Sociale zaken: grapje met Eddy van Hijum (afgewezen) en de suggestie René Froger als alternatief.
- Volksgezondheid, welzijn en sport: acteur Frank Lammers — met een knipoog naar ‘welzijn’ boven sportieve perfectie.
- Economische zaken: Arie Boomsma — gezien als charismatisch maar inhoudelijk twijfelachtig.
- Buitenlandse handel en ontwikkelingshulp: Sywert van Lienden — cynisch gekozen vanwege zijn handelsprofiel.
De toon is duidelijk satirisch: de voorstellen zijn vaak provocerend en bedoeld als kritiek op het huidige politieke bestel en de onmacht van traditionele bewindslieden. De auteur maakt hiermee een punt over het verlangen naar daadkracht en verandering, maar doet dat vooral met humor en bijtende opmerkingen over de geschiktheid van de voorgestelde figuren. De afsluitende retorische vraag over andere opvallende kandidaten onderstreept de licht cynische sfeer van het stuk.