Henk (75) vond na tientallen jaren dakloosheid een eigen huis in Zuidoost: 'Ik kom van heel ver'
In dit artikel:
Henk van Broekhoven (75) kwam op zijn 22ste vanuit Suriname naar Nederland; zijn vriendin volgde later met hun zoon. Aanvankelijk kreeg het gezin via hulporganisatie HVO-Querido een woning in Groningen, maar Van Broekhoven vertrok in zijn dertiger jaren naar Amsterdam zonder plan. Daarna volgden decennia van onveiligheid: tijdelijke pensions, periodes op straat, drugsgebruik en veelvuldig contact met justitie. Af en toe vond hij kortstondig onderdak—bijvoorbeeld als onderhuurder van iemand in detentie of via het Leger des Heils—maar vaste woonst bleef lange tijd uit.
In 2021, toen hij bijna zeventig was, kwam hij opnieuw in contact met HVO-Querido terwijl hij verbleef in een opvang aan de Oudezijds Voorburgwal. Die plek ervoer hij als chaotisch, waarna hij via HVO-Querido naar begeleid wonen verhuisde: eerst een kamer in een groepshuis aan het Soesterberghof in Amsterdam-Zuidoost met een eigen slaapkamer en gedeelde voorzieningen. Dat bracht structurele rust—medicatie werd geregeld en hij hoefde niet meer voortdurend door te bewegen—maar het samenwonen met veel gebruikers maakte herstel moeilijk. Daarom stapte hij later over naar een studio aan het Veenendaalplein (ook Zuidoost), een beganegrondwoning met tuintje waar hij kon wennen aan zelfstandig leven.
Daarnaast nam Van Broekhoven deel aan dagbesteding: nog steeds werkt hij op 75-jarige leeftijd drie dagen per week in de keuken van een dagbestedingslocatie in Baambrugge (van negen tot drie). In 2024 kreeg hij uiteindelijk een eigen studio aan de Ravensteinstraat in Reigersbos. Hij verhuisde meteen per fiets en kocht een kat, Tilly (vernoemd naar zijn moeder), die hem veel gezelschap geeft ondanks haar mensenschuwheid.
Van Broekhoven spreekt zijn dank uit naar de begeleiders van HVO-Querido en kijkt tevreden terug op de omslag in zijn leven: na jaren van dakloosheid voelt hij zich nu thuis. Zijn boodschap aan anderen is helder: geef niet op, heb geduld en geloof in jezelf. Zijn verhaal illustreert hoe langdurige dakloosheid ook op latere leeftijd door passende begeleiding en stabiele huisvesting kan worden omgebogen naar zelfstandig wonen en herstel.