Henk (37) uit Veendam verloor zijn halve gezicht aan kanker. Nu traint hij voor een marathon. 'Ik ben niet alleen die man met de pleister'
In dit artikel:
Henk Bijl (37) uit Veendam verloor door kanker een groot deel van de rechterkant van zijn gezicht en leeft sindsdien met een opvallende pleister en een moeilijke prothese. Wat begon als een aanhoudend verstopte neus leidde, na het noemen van twee bultjes in zijn nek, tot de diagnose: een tumor in een bijholte met uitzaaiingen naar lymfeklieren. Na een 14 uur durende operatie in het UMCG werd in het voorjaar van 2018 het onderste deel van zijn oogkas verwijderd; een jaar later recidiveerde de ziekte en volgde een tweede ingreep in het Antoni van Leeuwenhoek waarbij onder meer bovenkaak, oogkas, een stuk neus en een deel van zijn wang werden weggehaald. Een huidtransplantatie mislukte; de getransplanteerde huid stierf af, daarom bedekt Bijl nog altijd de rechterzijde van zijn gezicht met een pleister. De prothese zit door bestralingsschade vaak niet goed en heeft niet precies de juiste kleur.
De fysieke ingrepen gingen gepaard met flinke sociale en emotionele gevolgen. Bijl trok zich terug uit het openbare leven: staren, uitlachen en het gevoel dat mensen hem alleen als „die man met die enorme pleister” zagen, maakten het lastig om boodschappen te doen, in de kantine iets te bestellen of contact te maken. Hij stopte met zijn grote passie hardlopen — eerder liep hij vier keer per week en deed de marathon van Rotterdam — en worstelde met zijn rol als vader en de vraag of het leven nog de moeite waard was.
Een omslag kwam via zijn hoofdbehandelaar: Bijl werd gekoppeld aan hardloopcoach Marian Slim uit Veendam. Slim stelt de trainingen samen, fietst mee en zorgt voor vaste afspraken en aanmoediging; dat structuur en een betrokken coach precies is wat Bijl nodig had. Langzaamaan bouwde hij uithoudingsvermogen en zelfvertrouwen op, durft hij vaker de deur uit en voelt hij zich steviger tussen mensen. Slim corrigeert hem op straat met „Hoofd omhoog Henk, ze mogen je wel zien”, en dat wordt letterlijk onderdeel van zijn herstel.
Om herkenning te geven en het taboe te doorbreken deelde Bijl recent zijn verhaal en voortgang op Facebook en Instagram onder de naam TeamHenkie — aanvankelijk vooral om uit te leggen waarom hij die pleister draagt. Binnen enkele weken volgden meer dan 800 mensen en stroomden supportende berichten uit het hele land binnen. Zijn nieuwe ambitie is terugkeren naar de marathon; hij mikte op 2027 en traint richting dat doel. Als motivatie kreeg hij van Slim al een startbewijs voor de halve marathon van Groningen.
Praktisch past Bijl zijn hardloopstijl aan: rennen met één oog vraagt iets verder vooruitkijken en meer hoofdbewegingen bij oversteken. Zijn inzet laat zien hoe fysieke revalidatie, sociale steun en zichtbaarheid elkaar kunnen versterken — hij wil vooral weer gewoon Henk zijn, niet uitsluitend het gezicht achter de pleister.