Hendrik Groen beschrijft de droomsamenleving van de PVV en BBB

In dit artikel:

Voormalig minister van OCW Gouke Moes (BBB) klaagt met de Stichting Democratische Vernieuwing de Nederlandse staat aan omdat die volgens hem te weinig doet om wat hij ziet als ‘inheemse’ Nederlandse cultuur te beschermen tegen massa-immigratie. De auteur van het stuk reageert cynisch: in de praktijk valt er binnen de Nederlandse literatuur geen probleem te bespeuren.

Als voorbeeld wordt het Boekenweekgeschenk Piaggio van Hendrik Groen genoemd: een verhaal bevolkt met typisch Nederlandse voornamen (Marieke, Anton, Lidy, Wendy), zonder personages met duidelijke migratieachtergrond en zonder buitenlandse eet- of religieuze verwijzingen. Ook de Bestseller 60 voor oorspronkelijk Nederlandstalige fictie toont volgens de schrijver vooral “inheemse” namen en personages (auteurs en titels van o.a. Splinter, Adriaan, Anna, Herman, Jeroen, Rob, Philip en Thomas worden genoemd). De organisator CPNB krijgt de verwijzing dat die precies weet wat de Nederlandse lezer wil, en dat Boekenweekgeschenken in ruim vijftig jaar slechts twee keer door niet-witte auteurs zijn geschreven (Salman Rushdie in 2001 en Kader Abdolah in 2011).

De conclusie van de columnist is dat Moes zich geen zorgen hoeft te maken over cultuurverlies via de literatuur: het literaire veld blijft overwegend “wit” en nationaal georiënteerd. Als voetnoot wijst hij op een daling van twee miljoen verkochte boeken in 2025 ten opzichte van het voorgaande jaar, iets wat hij laconiek beziet.