Héérlijk! Even drie racistische onderbuikmoties erdoorheen jagen

In dit artikel:

Vlak voor het zomerreces heeft de Tweede Kamer volgens de auteur drie moties aangenomen die de verhoudingen tussen bevolkingsgroepen verder onder druk zetten. De kern van het stuk is dat anti-moslimracisme in Nederland volgens de schrijver niet alleen een semantische discussie is, maar zich vooral uit in de praktijk: moslims en mensen met een Marokkaanse, Turkse of andere islamitisch-geassocieerde achtergrond worden snel over één kam geschoren.

Als voorbeeld noemt de auteur uitlatingen van Geert Wilders op X na de uitschakeling van Marokko op het WK, waarbij volgens hem Marokkanen en moslims bewust met elkaar werden vereenzelvigd. Daarna volgt kritiek op drie Kamerbesluiten. De eerste motie roept op tot strengere handhaving tegen onnodig toeteren, onder meer bij bruiloften en voetbalvieringen; volgens de auteur is die vooral bedoeld om Turken en Marokkanen te treffen. De tweede motie wil voorkomen dat politie-eenheden capaciteit inzetten voor het organiseren van iftars, terwijl een politiemedewerker op LinkedIn juist wijst op andere religieuze en culturele bijeenkomsten binnen de politie, zoals kerst, Pasen, Keti Koti en Pride. De derde motie stelt dat de Kamer alleen nog rekening moet houden met nationaal erkende feestdagen en geen ruimte moet geven aan iftars, na een verzoek van DENK om een vergadering iets eerder te schorsen.

De schrijver verwijt vooral PVV, VVD, CDA, JA21, FVD, BBB, CU, 50Plus, Groep Markuszower en Lid Keijzer dat zij deze moties steunden, en ziet daarin een zorgelijke normalisering van racisme binnen ook gevestigde partijen. Volgens het artikel ondermijnen zulke voorstellen niet alleen de neutraliteit van instituties, maar ook de sociale samenhang in Nederland.