Nederlandse Clare's Law moet duidelijkheid geven over gewelddadig verleden
In dit artikel:
De nieuwe coalitie wil een Nederlandse variant van Clare's Law invoeren: een regeling waarmee mensen kunnen nagaan of een (potentiële) partner een verleden van huiselijk geweld heeft. Het idee, eerder ingediend door D66-Kamerlid Hanneke van der Werf met steun van VVD, GL-PvdA en NSC, staat nu ook in het coalitieakkoord. Met steun van partijen als JA21 lijkt op papier een Kamermeerderheid mogelijk, maar de uitwerking moet nog plaatsvinden.
Clare's Law komt uit Groot‑Brittannië en geeft mensen onder voorwaarden het recht informatie op te vragen over het geweldsverleden van een partner van een naaste. De Britse regeling ontstond na de moord op Clare Wood en de campagne van haar vader Michael Brown; in Engeland werden sinds invoering in 2014 veel aanvragen gedaan (meer dan 58.000 in 2024). Ook daar geldt dat niet iedereen zomaar toegang krijgt tot dossiers: er moet een gegronde reden zijn en privacybelangen wegen mee.
Onderzoek, onder meer van de Open Universiteit, wijst uit dat een Britse aanpak niet klakkeloos in Nederland is over te nemen. Probleempunten zijn de bereikbaarheid van de regeling voor slachtoffers en nieuwsgeraigen, verschillen in hoe politiepotjes aanvragen afhandelen, en onduidelijkheid over welke informatie gedeeld mag worden (bijvoorbeeld veroordelingen die volgens Engels recht verjaard zouden zijn). De onderzoekers noemen een "fundamenteel spanningsveld" tussen de privacy van de mogelijke dader en de bescherming van een (vermoedelijk) slachtoffer. Bovendien waarschuwen experts dat de Nederlandse strafrechtketen — aangifte, vervolging en bescherming — eerst beter op orde moet voordat zo'n maatregel echte veiligheid biedt; anders kan het schijnveiligheid creëren.
Verschillende praktische vragen zijn nog open: wie mag verzoeken indienen, wat zijn de exacte voorwaarden, en welke vervolgacties zijn verplicht of mogelijk na het ontvangen van informatie? Het ministerie van Justitie en Veiligheid reageert binnenkort op het deelonderzoek; daarna moet de wet concrete vorm krijgen en de Kamer erover besluiten.
Van der Werf benadrukt dat zij niet vastzit aan één model maar verwacht dat de regeling in veel gevallen proportioneel kan zijn. Ze pleit er ook voor dat mensen niet buitengesloten moeten worden van informatie als zij vermoedens hebben: "ik denk dat het unfair is dat informatie wordt weggehouden", aldus het Kamerlid.