"Happy Garden", "Lotus" en "De Lange Muur" hebben het lastig

In dit artikel:

Chinees-Indische restaurants in Nederland verdwijnen in hoog tempo. Journalist en docent Mark van Wonderen telde in 2018 nog bijna 1.100 zaken; bij een actualisatie in 2023 waren dat er ongeveer 850. In 1996 waren er naar schatting nog 2.300 restaurants, al hangt het exacte aantal af van de definitie van een Chinees-Indisch restaurant.

Volgens Van Wonderen verdwijnen vooral zaken die in de jaren tachtig zijn gestart nu hun eigenaren met pensioen gaan. Opvolging blijft vaak uit: kinderen van restauranthouders kiezen geregeld voor een andere loopbaan en willen niet tientallen uren per week in de zaak werken. Daarnaast maken strengere regels het moeilijker om gespecialiseerde koks van buiten de Europese Unie aan te nemen. Personeelstekorten en stijgende kosten vergroten daardoor de druk op ondernemers.

Ook de concurrentie is toegenomen. Consumenten kunnen inmiddels kiezen uit een veel breder aanbod aan internationale keukens. Traditionele gerechten zoals babi pangang en foe yong hai hebben bovendien bij jongere generaties een ouderwets imago en sluiten volgens Van Wonderen minder aan bij de vraag naar gezonder eten. Problemen met hygiëne en een gebrek aan vernieuwing maken sommige restaurants extra kwetsbaar. Ondernemers proberen klanten soms terug te winnen met sushi, Thaise gerechten of andere populaire Aziatische opties.

Liping Lin van de Vereniging van Chinese-Aziatische Horeca Ondernemers onderschrijft die ontwikkeling. Restaurants met uitsluitend een klassiek Chinees-Indisch menu vergrijzen en zijn minder aantrekkelijk voor jonge bezoekers en nieuwe koks. Leegstaande panden worden volgens Van Wonderen soms niet verkocht uit schaamte of in de hoop op een opvolger of veranderde wetgeving. Afhalen blijft bij veel overgebleven restaurants wel populair.