Hamas duldt in Gaza luxe restaurants voor profiteurs en zwarthandelaren

In dit artikel:

De columnist bekritiseert wat hij ziet als de kloof tussen retoriek en realiteit in het Midden-Oosten en elders: president Trump kondigt harde maatregelen tegen Hamas en steun tegen het Iraanse regime aan, maar in werkelijkheid blijven machthebbers en gewapende groeperingen onverstoord regeren. Hamas controleert nog altijd de onbezette delen van Gaza; in Iran hebben radicale krachten de overhand en volgens de schrijver veroorzaakt Israël zware verwoestingen in het zuiden van Teheran, waarbij burgers het slachtoffer zijn. Hezbollah blijft aanslagen kunnen uitvoeren en in Venezuela zit het oude regime stevig in het zadel.

Gaza illustreert volgens de auteur hoe oorlog ongelijkheid produceert: temidden van puin verschijnen luxe restaurants voor profiteurs en een politieke-religieuze elite, terwijl de rest van de bevolking tekortschiet. Al Jazeera zou dit proces hebben uiteengezet en Hamas weigert volgens de schrijver eerlijk voedsel te verdelen. De column trekt een vergelijking met de restaurant-scènes uit Roman Polanski’s The Pianist: exclusieve eilanden van welvaart temidden van massale ontbering.

De schrijver ziet Iran en ook Cuba en Venezuela als voorbeelden van systemen waarin een ongekozen elite haar bondgenoten bevoordeelt, en vermoedt dat Trump zulke regimes wil handhaven in ruil voor zichtbare, beperkte concessies die Amerikaans overwicht laten lijken. Het resultaat: in plaats van regime change ontstaan verscheidene getto’s met hun eigen privileges.

Tenslotte waarschuwt hij dat binnenlandse affaires — het toeslagenschandaal en de Groningse aardgasproblematiek, inclusief compensaties in Friesland en openstaande putten — niet uit de publieke aandacht mogen verdwijnen. De column verwijst ter verdieping naar de podcast Het Geheugenpaleis.